الف‌ های گالادریم (الف های سیلوان لورین) در ارباب حلقه ها

تاریخچه الف‌ های گالادریم (الف های سیلوان لورین)

بعضی از ناندورها، یعنی الف‌های تلرین که سفر بزرگ الدار را در سمت شرقی کوه‌های مه‌آلود رها کردند، در دره‌های آندوین ساکن شدند و بعدها قلمرو میرک‌وود در شمال و لیندوریناند در جنوب گرین‌وود را ایجاد کردند. در شروع، الف‌های سیلوان لورین، مردمی کوچک و پراکنده بودند، و با افزایش توانایی ریش‌ بلندهای موریا، آنها به سمت شرقی آندوین نقل مکان کردند. داستان الف ها در کتاب برن و لوتین، کتاب سقوط گاندولین و کتاب سیلماریلیون گفته شده است که خواندنشان شما را از بسیاری از داستان الف ها آگاه می کند.

تاریخچه الف‌ های گالادریم (الف های سیلوان لورین) در عصر دوم

به دنبال ویرانی بلریاند و نبرد خشم، اکثر تبعیدیان نولدورین و بقایای سیندار به لیندون عقب نشینی کردند. والارها این الف ها را به آمان دعوت کردند، ولی آمدیر، در میان بسیاری دیگر، حاضر نشد و در لیندون ماند. آمدیر، همراه با پسرش آمروت، خود را در لوریناند ساکن کردند، جایی که او الف‌های سیلوان را رهبری می‌کرد. او به عنوان پادشاه آنها انتخاب شد، با وجودی که یکی دیگر از سیندارها، اوروفر، پادشاه گرینوود بزرگ شد.

در خلال تخریب قلمرو ارگیون، آمروت نیرویی از گالادریم را رهبری کرد که همراه با دورف های خزاددوم از پشت به نیروهای سائورون هجوم بُردند و الروند را نجات دادند. بازماندگان اِرِگیون، از جمله بسیاری از نولدور و سیندار، به خزاددوم فرار کردند و دوستانشان دورف‌ها به آنها اجازه گذر دادند و سرانجام از میان کوه‌ها به جنگل‌هایی که مدت‌ها بعد لوریان خوانده می‌شد، آمدند.

گالادریل و سلبورن از ایملادریس رفتند و به سرزمین‌های کوچک سکنی بین دهانه گواتلو و اتیر آندوین رفتند. آنجا در بل‌فالاس (تیول ساحلی گوندور)، در اِدِلوند (یک پناهگاه جنوبی دوردست برای الف‌ها)، در نزدیکی محلی که پس از آن دول آمروت (جایگاه امرای سواحل گوندور) خوانده شد، مستقر شدند. و گروه آنها از طریق سیلوان الف ها از Lórinand متورم شد. تحت رهبری او، مردم لورین پیشرفت کردند و تعداد آنها افزایش پیدا کرد. آمدیر ارتش گالادریم را به جنگ آخرین اتحاد رهبری کرد، جایی که اکثر آنها، از جمله خود امدیر، در نبرد داگورلاد کشته شدند .

عصر سوم تاریخچه الف‌ های گالادریم (الف های سیلوان لورین)

گالادریم اکنون از طریق آمروت (ارباب محزون لورین) پسر آمدیر اداره می‌شد. در حوالی عصر سوم ۱۴۰۹، تعدادی گالادریم از کوه های مه آلود گذر کردند تا با ریوندل به رهبری الروند برضد آنگمار ملحق شوند. همراه با کمک الف های لیندون، آنها برای مدتی در تسلط بر پادشاهی جادوگران موفق بودند. در حوالی عصر سوم ۱۹۸۰ با آزادسازی بالروگ در موریا، بسیاری از گالادریم از جنوب به اده‌لوند (یک پناهگاه جنوبی دوردست برای الف‌ها) فرار کردند و از دریا به والینور رفتند. آمروت از سرزمین میانه خسته شد و آرزو کرد کشتی بنشیند. ولی او در خلیج بلفالاس غرق شد.

گالادریل در خرد خود دید که لورین یک دژ و نقطه قدرتی برای جلوگیری از گذر سایه از آندوین خواهد بود، چراکه گالادریم ها سرسخت و شجاع بودند. ولی آنها به حاکمی با قدرت و خرد بیشتر از آنچه داشتند احتیاج داشتند. به همین دلیل است که گالادریل و کلبورن اقامت دائم خود را در لورین و دولت آن گرفتند. گالادریم تحت رهبری گالادریل و کلبورن رونق پیدا کرد و مهارت آنها افزایش یافت. در طول نبرد حلقه، دلاوران گالادریم (با توانایی قدرت گالادریل) از خانه خود در مقابل ارک‌ها دفاع کردند، که به جنگل‌های آنها هجوم بُردند و در مرز آن تخریب کردند. بلافاصله پس از مرگ سائورون و گالادریم ها با قایق های بسیاری از آندوین گذر کردند تا به دول گلدور (پناهگاه سائورون در سیاه بیشه) حمله کنند.

تاریخچه الف‌ های گالادریم (الف های سیلوان لورین) در عصر چهارم

پس از حرکت از دریای گالادریل و سلبورن به ایملادریس (پناهگاه الروند)، تنها تعداد کمی از گالادریم در لوتلورین باقی ماندند. بسیاری ممکن است به شرق لورین در گرین‌وود نقل مکان کرده باشند، جایی که الف‌های سیلوان در اوایل عصر چهارم بی‌آزار می‌ماندند.

فرهنگ تاریخچه الف‌ های گالادریم (الف های سیلوان لورین)

گالادریم ها تحت فرمانروایان سینداری خود و پس از آن از طریق پروردگار و بانوی خود آموزش دیدند. آنها در ساخت لمباس (نان راه الف‌ها)، طناب الف، خرقه الف و بسیاری صنایع دستی دیگر مهارت پیدا کردند. آنها در Telain ساخته شده در درختان سکونت می‌کردند. آنها به زبان سیلوان الویشی و گویش سینداری با لهجه صحبت می‌کردند. بعضی، مانند هالدیر (یک الف لوتلورین)، ولی نه همه، قادر بودند وسترون (زبان مشترک سرزمین میانه) صحبت کنند.