الف های لیندون در ارباب حلقه ها

تاریخچه الف های لیندون

الف های لیندون در عصر اول

در عصر دوم ۱، الف‌ها بندرگاه‌های خاکستری (بندرگاه‌های مصب لون) را در خلیج لون که به تازگی ایجاد شده بود، جایی که الدارها در راه راست (نامی برای راه راست الف‌ها) حرکت می‌کردند، تشکیل دادند، ولی اکثر آنها در ابتدا حاضر نبودند سرزمین‌هایی را که در آن مبارزه می‌کردند را رها کنند و ترجیح دادند در آنجا بمانند. این پایه و اساس لیندون و مردم آن بود. در میان افرادی که باقی ماندند، کیردان (Círdan) کشتی‌ساز (محافظ بندرگاه های خاکستری)، کلبورن دوریات، گالادریل، الروند و کلبریمبور بودند. گیل گالاد آخرین وارث پادشاهان نولدور در تبعید شناخته می‌شد و به عنوان پادشاه عالی الف‌های غرب معروف شد، بنابراین او پادشاه الف های لیندون بود. داستان الف ها در کتاب برن و لوتین، کتاب سقوط گاندولین و کتاب سیلماریلیون گفته شده است که خواندنشان شما را از بسیاری از داستان الف ها آگاه می کند.

الف های لیندون در عصر دوم

در آغاز عصر دوم، بیشتر نولدورهایی که در سرزمین میانه باقی مانده بودند در لیندون مستقر شدند، ولی بسیاری از تلری ها، بازماندگان دوریات و اوسیریاند، لیندون را قبل از سال ۱۰۰۰ ترک کردند تا قلمروهایی را در بین الف های سیلوان ایجاد کنند. گالادریل و کلبورن بسیاری از نولدور، سیندار و الف‌های سبز را از لیندون به اریادور آوردند تا مدتی در آنجا زندگی کنند. بسیاری از نولدورها در لیندون به رهبری کلبریمبور قلمرو ارگیون را در عصر دوم در سال ۷۵۰ در نزدیکی دروازه غربی خزاد دوم به خاطر کشف اخیر میتریل در Khazad-Dûm ایجاد کردند.

موجود اصیلی که خود را آناتار می‌نامید، فرستاده والار، به دنبال ورود آمد. گیل گالاد و استاد الروند احساس کردند که او آن چیزی نیست که به نظر می‌رسد و او را تکذیب کردند. پیام رسان هایی از لیندون با هشدار فرستاده شدند. ولی آنها مورد توجه قرار نگرفتند و آناتار با خوشحالی مورد استقبال قرار گرفت، عمدتاً در ارگیون. با این وجود، صحت گیل-گالاد و الروند ثابت شد، چرا که آناتار در واقع سائورون بود و بعدها، نبرد در اریادور اتفاق افتاد. الروند الف های لیندون را در جنگ برای دفاع از ارگیون رهبری کرد. او با آنها و دیگر الف هایی که از ویرانی ارگیون فرار کردند، ایملادریس (پناهگاه الروند) را در سال ۱۶۹۷ تأسیس کرد. در سال‌های تاریک، سائورون بیشتر سرزمین‌های غربی را فتح کرده بود، ولی در سال ۱۷۰۰ تار-میناستیر (پادشاه نومه نوری که سائورون را از اریادور عقب راند) ناوگانی را به لیندون ارسال کرد و به الف‌های لیندون کمک رسانی کرد تا سائورون را از اریادور خارج کنند. پس از آن رُخدادها، الف‌های لیندون کاهش پیدا کردند و دیگر قلمرو خود را در شرق کوه‌های آبی افزایش ندادند.

زمانی که آرفارازون سائورون را گرفت و به نومنور برد، سرزمین‌های غربی آرامش یافتند و گیل-گالاد آزاد بود تا قدرت و نفوذ خود را گسترش دهد به طوری که الف های لیندون بیشتر سرزمین‌های غربی را به کنترل خود درآوردند، حتی تا مرزهای گرین وود بزرگ تا زمان سقوط نومنور، یعنی زمانی که سائورون به سرزمین میانه برگشت.

در پایان عصر دوم، گیل گالاد به آخرین اتحاد ملحق شد و الف های لیندون را به نبرد آخرین اتحاد الف ها و انسان ها هدایت کرد. بعضی از الف‌های سیلوان نسبت به نولدور لیندون احساس خصومت کردند و با متحمل شدن خسارات سنگین همکاری نکردند. پس از سقوط گیل‌گالاد (در زمان پادشاهان آرنور )، هنوز بقایایی از قوم او، نولدورها، که در بندرگاه‌های خاکستری در بیشتر بخش‌های داخلی در لیندون سکونت داشتند، باقی مانده بودند، که به غیر از ریوندل، بیشتر آنها بودند، یعنی از نولدورهای باقی مانده از سرزمین میانه. الف‌های لیندون بیشتر در اریادور سرگردان بودند، آنها اغلب در کنار دریا زندگی می‌کردند و کشتی‌های الف‌ها را می‌ساختند که بسیاری از الدارها به والینور می‌رفتند. کیردان ارباب بهشت‌ها باقی ماند و بر الف‌های لیندون فرمانروایی کرد.

الف های لیندون در عصر سوم

در عصر سوم، الف های لیندون تحت فرمان کیردان از آرنور در نبرد آنگمار حمایت کردند. آنها به آرولگ اول و کاردولان کمک رسانی کردند تا مردمان تپه را از آنجا بیرون کنند. بعدها، با کمک کیردان، پسر جوان آرولگ که نامش آرافور بود، ارتش آنگمار را از فورنوست و بلندی‌های شمال (تپه‌های بالای فورنوست) بیرون راند. آنها با ترکیب نیروها با ریوندل و گالادریل که از آن سوی کوه های مه‌آلود به آنها ملحق شدند، آنگمار را برای مدتی تحت سلطه خود درآوردند. آنها همچنین در ائتلافی با ریوندل، در جنگ دیگری برضد انگمار در عصر سوم ۱۸۵۱، به پادشاه آراوال (سیزدهمین شاه آرتداین) کمک کردند. در عصر سوم ۱۹۷۵، الف‌ها از لیندون کشتی‌ای را به فروخل آوردند تا آخرین پادشاه آرودویی را نجات دهند. خدمه سفری پرخطر را تحمل کردند، ولی آرودویی با عجله سعی کرد در آن زمستان برگردد و همه سرنشینان آن جان خود را از دست دادند. سال بعد الف های لیندون به میزبان غرب ملحق شدند و سیردان آنها را به پیروزی در جنگ فورنوست هدایت کرد.

در اواخر عصر سوم، تعدادی الف از لیندون را می‌توان دید که از شایر گذر می‌کنند، به خصوص در طول بهار و پاییز. این از معدود مواردی بود که هابیت ها قادر بودند الف ها را ببینند. در طول نبرد حلقه، گالدور برای انجام مأموریتی برای کیردان به ریوندل ارسال شد و او نماینده الف های لیندون در شورای الروند بود. آخرین کشتی، حامل سیردان و سلبورن، در تاریخ نامعلومی پس از عصر چهارم حرکت کرد.

جمعیت الف های لیندون

الف های اصلی لیندون در دوران Elder Deys، لایکوئندی (الف‌های سبز اوسیریاند) بودند. حتی پس از گذشت روزهای بزرگتر، پس از  ملحق شدن الف‌های دیگر بلریاند به آنها، لایکوئندی‌ها باقی ماندند. بعضی از آنها به اریادور و برخی دیگر به رووانیون راهی شدند تا در بین الف های سیلوان زندگی کنند.

مردم گیل-گالاد عمدتاً نولدور (به خصوص از گوندولین، ولی همچنین از خانه های فینارفین و فئانور) بودند. در اوایل عصر دوم، بیشتر نولدورهایی که در سرزمین میانه باقی مانده بودند در لیندون ساکن بودند. در این مدت، تعداد کمی از تبعیدیانی که باقی مانده بودند در لیندون زندگی می‌کردند. حتی در عصر سوم، الف‌های لیندون بیشتر نولدورهایی شناخته می‌شدند که هنوز در سرزمین میانه باقی بودند.

الف های هارلیندون، مردم لیندون در جنوب خلیج لون، بیشتر سیندار به نظر می‌رسیدند که مدتی توسط سلبورن اداره می‌شد. قبل از ساخت باراددور، بسیاری از سیندار، بازماندگان دوریات که در میان نولدورهای گیل گالاد زندگی می‌کردند، راهی شرق شدند تا قلمروهایی را در میان الف ‌های سیلوان فراهم کنند. برخی از این سیندارها نیز به سواحل دریاچه ایون‌دیم (دریاچه‌ای که آنومیناس کنار آن بنا شده بود) انتقال پیدا کردند.