الف های ارگیون در ارباب حلقه ها

تاریخچه الف های ارگیون

پس از پایان عصر اول، بیشتر نولدورها که در سرزمین میانه باقی مانده بودند، در لیندون تحت حکومت گیل گالاد که پادشاه اعظمشان بود، مستقر شدند. پس از حدود هفت قرن، کلبریمبور که نوه فئانور بود، مصمم شد که از لیندون بیرون برود و به سمت شرق حرکت کند، با وعده میتریل در معادن دورف ها. بسیاری از الف ها، کلبریمبور را دنبال کردند و قلمرو ارگیون را پایه گذاری کردند. پایتخت آن، اوست-این-ادهیل (شهر الفها در اره گیون)، در عصر دوم سال ۷۵۰ تاسیس شد. در این زمان بود که گالادریل و کلبورن از دریاچه ایون‌دیم (دریاچه‌ای که آنومیناس کنار آن بنا شده بود) سفر کردند و مدتی در ارگیون مستقر شدند. داستان الف ها در کتاب برن و لوتین، کتاب سقوط گاندولین و کتاب سیلماریلیون گفته شده است که خواندنشان شما را از بسیاری از داستان الف ها آگاه می کند.

الف‌ های ارگیون با تمدن دورف‌ها یعنی خزاددوم در هماهنگی زندگی می‌کردند و آزادانه تجارت می‌کردند. جاده ای مرتفع از اوست این ادهیل به خزاددوم روانه بود و دوستی بی سابقه ای بین دو نژاد در آن زمان شروع شد. در ارگیون، یک انجمن یا صنف مهم صنعتگران با Celebrimbor به عنوان رهبر آن ظهور کرد: اینها Gwaith -i-Mírdain، “جواهرسازان” بودند، و گفته شده است که کار آنها بزرگترین کار از زمان فئانور بود.

ساخت حلقه های قدرت در ارگیون

در سال ۱۲۰۰ الف‌های ارگیون با سائورون دوست شدند، در پوشش آناتار، “ارباب هدایا”. پس از اینکه آناتار به گوایت میردین در ایجاد حلقه‌های قدرت کمک کرد، ارگیون را ترک کرد. سپس آهنگران کلبریمبور با دانشی که قبلاً از او داشتند، به تنهایی سه مورد دیگر را جعل کردند. سپس سائورون حلقه ی یگانه را در کوه نابودی در موردور برای کنترل بقیه حلقه ها ساخت، الف‌هایی که حلقه های قدرت را به دست داشتند صدای او را شنیدند و فهمیدند که فریب خورده اند. در سال ۱۶۹۳، کلبریمبور سه حلقه خود را برای نگهداری ارسال کرد: او ننیا (حلقه دوم) را به گالادریل در لوتلورین داد، به او توصیه کرد که دو حلقه دیگر را به لیندون، دور از سائورون بفرستد، بنابراین ویلیا را به گیل‌گالاد داد و ناریا را به کیردان.

جنگ و ویرانی ارگیون

الف های ارگیون به تنهایی در مقابل سائورون ایستادگی نکردند. گیل گالاد از لیندون، نیرویی به فرماندهی الروند فرستاد تا به آنها کمک‌رسانی کند. قبل از اینکه الروند قادر باشد به ارگیون بیاید، ارباب تاریکی (سائورون) از او درخواست کرد که حلقه‌های قدرت را به او بسپارند، و هنگامی که او رد شد، تمام نیروی خود را برضد ارگیون آورد. در سال ۱۶۹۷، اوست-این-ادهیل سقوط کرد، و خود کلبریمبور آخرین دفاع ناامیدانه را بر روی پله‌های خانه میردین جواهرسازان رهبری کرد. او از ظریق اورک‌ها اسیر شد، سپس با تیرهای اورک کشته شد و بر اساس برخی گزارش‌ها، سائورون از بدن کلبریمبور به عنوان پرچمی استفاده کرد که به سمت ارتش الروند که از شمال نزدیک می‌شد، می‌چرخید.

سائورون حلقه های قدرت باقیمانده را جمع کرد و سرزمین ارگیون را نابود کرد و به مردم آن پایان داد. اینطور به نظر می‌رسد الف های بازمانده از ارگیون به صورت پراکنده درآمده‌اند، چرا که روایت های گوناگوی از سرنوشت آنها وجود دارد. بعضی به سمت شمال فرار کردند تا به الروند ملحق شوند و الروند خود مجبور به عقب نشینی شد. بعضی از این الف های ارگیون زمانی که الروند اندکی بعد آن را تأسیس کرد در ریوندل (خانه الروند) ساکن شدند. افراد دیگری از نوع خود که به طبیعت گریخته بودند در آنجا به آنها پیوستند و بعدها راه خود را به جایی امن پیدا کردند. به نظر می رسد بسیاری از این افراد بعدها سرزمین میانه را رها کرده و به سمت غرب حرکت کرده‌اند. همچنین بعد از نابودی ارگیون، دورف های خازاددوم (موریا) درهای غار را بستند و تا مدت ها بیرون نیامدند و دوستی معنادار دورف ها و الف ها به پایان رسید.