بیوگرافی مجید صالحی (فیلم ها – سریال ها – عکس ها)

بیوگرافی مجید صالحی

سن مجید صالحی

مجید صالحی (سید مجید صالحی سلح‌چین) متولد ۲۶ شهریور ۱۳۵۴ است؛ بر این اساس، در تاریخ امروز (۱۴ آبان ۱۴۰۴ / ۵ نوامبر ۲۰۲۵) ۵۰ ساله به‌شمار می‌آید. این تاریخِ تولد در منابع دانشنامه‌ایِ معتبر آمده و با کارنامهٔ او—که از اوایل دههٔ ۱۳۷۰ آغاز شده—کاملاً همخوان است. در نمایهٔ انگلیسیِ ویکی‌پدیا تاریخ تولد به‌صورت ۱۷ سپتامبر ۱۹۷۵ ثبت شده و در نمایهٔ فارسی نیز ۲۶ شهریور ۱۳۵۴ درج است؛ همین هم‌پوشانی نشان می‌دهد دربارهٔ سن مجید صالحی اختلاف نظر معناداری وجود ندارد و اختلاف‌های جزئیِ روز/ماه که گاهی در سایت‌های خبری دیده می‌شود، به روایت غالب لطمه نمی‌زند. صالحی از نوجوانی جذب نمایش شد، آموزش حرفه‌ای را با کلاس‌های حمید سمندریان در مؤسسهٔ «رسام هنر» دنبال کرد و خیلی زود از تئاتر به تلویزیون و سپس سینما رسید. مسیر او در دههٔ ۱۳۷۰ با نقش‌آفرینی محبوب «مجید دلبندم» و همکاری‌های مکرر با رضا عطاران شناخته شد، اما نقطهٔ عطف تازه‌اش در دههٔ ۱۴۰۰ با دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد برای فیلم «شماره ۱۰» رقم خورد. وقتی سن و خط زمانی زندگی حرفه‌ای او را کنار هم می‌گذاریم، با تصویری از تداوم، ارتقا و بلوغ تدریجی مواجه می‌شویم: از ۱۸–۲۰ سالگیِ دانشجو و بازیگرِ تازه‌نفس تا امروز که در میانسالی، هم‌زمان بازیگر، کارگردان و تهیه‌کننده است و در پروژه‌های جدی‌تری ایفای نقش می‌کند. این استمرار، به‌ویژه با تغییر ذائقهٔ مخاطب و جابه‌جایی رسانه‌ها (تلویزیون، نمایش خانگی، سینما)، معنای بیشتری پیدا می‌کند. در یک نگاه فشرده و مستند: ۵۰ ساله است، از ۱۳۷۲ تاکنون فعال مانده و پله‌پله از تلویزیونِ طنز به سینمای جدی و پرافتخار رسیده است.

قد مجید صالحی

دربارهٔ قد مجید صالحی عدد رسمی و تأییدشده‌ای در منابع دانشنامه‌ای (ویکی‌پدیای فارسی و انگلیسی) و پایگاه‌های معتبر سینمایی منتشر نشده است. در نتیجه، هر عددی که در برخی جدول‌ها یا کانال‌ها می‌بینید، استناد قابل اتکا ندارد. شیوهٔ استانداردِ ارائهٔ بیوگرافی—به‌ویژه در دانشنامه‌ها—این است که فقط داده‌هایی را ثبت کنند که یا در گفت‌وگوی رسمی از زبان شخص مطرح شده یا در پروندهٔ تأییدشدهٔ حرفه‌ای آمده باشد. در مورد صالحی، نمایه‌های انگلیسی و فارسیِ ویکی‌پدیا اطلاعات دقیق و گسترده‌ای از تولد، سال‌های فعالیت، تحصیلات، فیلم‌شناسی و جوایز ارائه می‌دهند، اما قد در میان آن‌ها نیست؛ پایگاه‌هایی مانند IMDb نیز در صفحهٔ او قد را ذکر نکرده‌اند. اگرچه در وبِ فارسی جدول‌هایی با عنوان «قد بازیگران» دست‌به‌دست می‌شود، اما این فهرست‌ها معمولاً منبع دقیق ندارند و میان‌شان تناقض هم دیده می‌شود. بنابراین پاسخ مسئولانه این است: قد مجید صالحی به‌طور رسمی اعلام نشده. اهمیت این دقت از آن‌جاست که در زندگی حرفه‌ایِ یک بازیگر، مشخصات فیزیکی (قد، وزن) به‌راحتی می‌تواند دستمایهٔ اخبار زرد شود، حال آن‌که معیار قضاوتِ حرفه‌ای دربارهٔ صالحی، کیفیت بازی، توان بداهه، مدیریت صحنه و انتخاب نقش است. افزون بر این، درکِ بصریِ قد روی پرده یا قاب تلویزیون به عواملی مانند زاویهٔ دوربین، فاصلهٔ کانونی لنز، میزانسن، کفش و حتی هم‌بازی بستگی دارد و نمی‌توان بر اساس یک قاب، حدس شبه‌علمی زد و آن را «بیوگرافی» نامید. تا زمانی که اظهارنظر مستقیم از خودِ او یا بیانیهٔ رسمی از روابط‌عمومی پروژه‌ای منتشر نشود، بیان هر عددی دربارهٔ قد، از چارچوب اطلاعاتِ موثق خارج است. جمع‌بندی این بخش: قد = اعلام رسمی ندارد؛ تمرکز بر کارنامهٔ هنری منطقی‌تر است. 

همسر مجید صالحی

همسر مجید صالحی، رامینه اکبری خادم است. در روایت‌های بیوگرافیِ معتبرِ فارسی، زمان ازدواج خرداد ۱۳۹۱ ذکر شده و گفته می‌شود ثمرهٔ این زندگی، دوقلوهایی به نام‌های حنا و آروین هستند. دربارهٔ شغل و تحصیلات همسر نیز چند گفت‌وگوی رسانه‌ای و گزارشِ بازنشرشده تصریح می‌کند که مترجمی زبان انگلیسی خوانده و به‌صورت حرفه‌ای دکور کیک انجام می‌دهد. صالحی در برنامه‌ها و گفت‌وگوهای تلویزیونی/اینترنتی، به‌ویژه «دورهمی» و نیز در واکنش به برخی شایعات فضای مجازی، توضیح داده که همسرش پرستارِ مادر او نبوده و صرفاً در دوران بیماریِ مادر، همراهی و کمک کرده است؛ نکته‌ای که خودش بر آن تأکید کرده تا روایت نادرست، جا نیفتد. آن‌چه از کنار هم گذاشتن این گزارش‌ها برمی‌آید این است که صالحی در حوزهٔ خانواده کم‌حاشیه رفتار می‌کند؛ تصاویر رسمیِ خانوادگیِ منتشرشده محدود و مدیریت‌شده‌اند و عموماً به مناسبت‌هایی مانند تولدِ دوقلوها یا سالگرد ازدواج منتشر می‌شوند. اگر بخواهیم جمع‌بندی روشن و مستند ارائه کنیم: نام همسر: رامینه اکبری خادم؛ تاریخ ازدواج: خرداد ۱۳۹۱؛ فرزندان: دوقلوها (حنا و آروین)؛ و الگوی رسانه‌ای: حفظ حریم خصوصی با حداقلی از انتشار اطلاعاتِ شخصی. چنین رویکردی با شخصیت حرفه‌ای صالحی—که بیش از هرچیز با کارنامهٔ نمایشی شناخته می‌شود—سازگار است و باعث شده کانون توجه مخاطب، آثار و نقش‌ها باشد نه حاشیه‌های خانوادگی. 

محل تولد مجید صالحی

دربارهٔ محل تولد مجید صالحی اختلاف روایت وجود دارد: در نمایهٔ انگلیسیِ ویکی‌پدیا و پایگاه‌های فیلم/سریالِ غیرفارسی، تهران به‌عنوان محل تولد او معرفی شده و در بسیاری از بیوگرافی‌های فارسی نیز به‌صراحت از «محلهٔ امامزاده حسن (خیابان امین‌الملک)» یاد می‌شود. در عین حال، نسخهٔ کنونیِ ویکی‌پدیای فارسی در جعبهٔ اطلاعات، نام خانمیرزا را نوشته اما در متنِ بخش «زندگی»، از روستای حسن‌آباد سادات (توابع تاکستان) به‌عنوان محل تولد یاد کرده و سپس توضیح داده که صالحی در تهران بزرگ شده است؛ این ناهماهنگی درون‌متنی نشان می‌دهد که مدخل فارسی احتمالاً با ویرایش‌های ناهماهنگ روبه‌رو بوده است. بر پایهٔ اجماعِ منابعِ غیرمتناقض—از جمله نمایهٔ انگلیسیِ ویکی‌پدیا، IMDb و چند سایت شرح‌حال—می‌توان با اطمینان گفت که صالحی زادهٔ ۱۳۵۴ و پرورش‌یافتهٔ تهران است و زیست هنریِ آغازین او نیز در همین شهر شکل گرفته: از کلاس‌های حمید سمندریان در تهران تا حضور روی صحنهٔ تئاتر شهر و بعد تلویزیون. به‌طور مشخص، در نمایهٔ انگلیسی، تولد در Tehran و بزرگ‌شدن در امامزاده حسن ذکر شده؛ این با گفته‌های خودش در گفت‌وگوهای تصویری سازگار است. بنابراین، در حالی‌که نسخهٔ فارسی نیازمند یکدست‌سازی است، روایت متولد تهران با قراین فراوان تقویت می‌شود و از نظر روشی—تا زمان انتشار سند قطعیِ دیگری—معتبرتر است. 

تحصیلات مجید صالحی

تحصیلات مجید صالحی به‌طور مشخص با تئاتر گره خورده است. او پس از دریافت دیپلم ریاضی–فیزیک، در کلاس‌های بازیگری حمید سمندریان شرکت کرد و بعدها کارشناسی بازیگری/کارگردانی تئاتر را در دانشکدهٔ هنر و معماری تهران (سال ۱۳۸۰) گرفت و سپس در همان رشته، کارشناسی ارشد (سال ۱۳۹۴) دریافت کرد. این مسیرِ آکادمیک، در کنارِ تجربهٔ میدانیِ ممتد، چراییِ «امضای اجرایی» صالحی را توضیح می‌دهد: تسلط بر دیالوگ و میزانسنِ کلامی، بداههٔ کنترل‌شده و توجه به ریتم. او از دانشجویانی است که میان دانشگاه و صحنه پل زد؛ یعنی در همان سال‌های تحصیل، با نمایش‌هایی مثل «سیاه‌زنگی و هفت کچلون» (۱۳۷۳) مورد تقدیر قرار گرفت و در «آنتیگونه» (۱۳۷۶، تئاتر شهر) تجربهٔ کلاسیک به‌دست آورد. بسیاری از کارگردانانی که در تلویزیون با او کار کردند—از رضا عطاران و علی شاه‌حاتمی تا سعید آقاخانی—از همین پایهٔ تئاتری سود بردند؛ به‌ویژه در نقش‌هایی که بر کمدیِ دیالوگ‌محور تکیه داشت. افزون بر بازیگری، صالحی بعدها به تدریس هم پرداخت و در مؤسسهٔ اندیشهٔ ماهان زیر نظر امیر دژاکام کلاس برگزار کرد؛ این وجهِ آموزشی، نشان می‌دهد که تحصیلات برای او صرفاً سطر رزومه نبوده و در اکوسیستمِ آموزشِ بازیگری نیز نقش ایفا کرده است. به‌طور خلاصه: بازیگری/کارگردانی تئاتر (کارشناسی ۱۳۸۰) و همان رشته (کارشناسی ارشد ۱۳۹۴)، همراه با آموزش‌های مکتب سمندریان، ستون‌های دانشیِ کارنامهٔ اوست. 

سال شروع بازیگری مجید صالحی

در جعبهٔ اطلاعات ویکی‌پدیا، سال‌های فعالیت مجید صالحی ۱۳۷۲ تا امروز ثبت شده است. خط زمانیِ نقش‌ها تصویر روشن‌تری می‌دهد: تئاتر را با آثاری مثل «دکتر فاوستوس»، «سیاه‌زنگی و هفت کچلون» (۱۳۷۳) و «آنتیگونه» (۱۳۷۶) جدی گرفت؛ تلویزیون را با مجموعه‌های کودک و طنز ادامه داد و با نقش «مجید دلبندم» (۱۳۷۷–۱۳۷۸) به شهرت عمومی رسید؛ سینما را با «یکی بود، یکی نبود» (اواخر دههٔ ۷۰، کارگردان: ایرج طهماسب) تجربه کرد و به‌تدریج وارد جریان سینمای بدنه شد. در دههٔ ۱۳۸۰، حضورهای پرمخاطب او در سریال‌هایی مثل «خوش‌رکاب»، «ترش و شیرین»، «سه در چهار» و «عید امسال» تثبیت‌کننده بود و در دههٔ ۱۳۹۰ با فیلم‌هایی چون «کلمبوس» و سپس کارگردانیِ فیلم «زیر نظر» (۱۳۹۷/اکران ۹۸) نشان داد که صرفاً بازیگر نیست. در دههٔ ۱۴۰۰ اما نقطهٔ عطفی رخ داد: نقش‌آفرینی در «برف آخر» (نامزدی سیمرغ مکمل) و سپس دریافت سیمرغ نقش اول مرد برای «شماره ۱۰» (بهمن ۱۴۰۱)؛ این جابه‌جایی از طنز تلویزیونی به دستاورد جدی در سینما، امضای تازه‌ای بر کارنامهٔ او گذاشت. به این ترتیب، اگر بخواهیم یک خط افقی رسم کنیم: شروع رسمی: حوالی ۱۳۷۲ (تئاتر) → شناخته‌شدن: ۱۳۷۷–۱۳۸۰ (تلویزیون) → تثبیت: ۱۳۸۰–۱۳۹۰ (تلویزیون و سینمای بدنه) → تجربهٔ کارگردانی: ۱۳۹۷ به بعد → اوج تازه: ۱۴۰۱ با «شماره ۱۰». 

فیلم ها ، سریال ها و اثار مجید صالحی

دربارهٔ زندگی شخصی مجید صالحی

تصویر زندگی شخصی مجید صالحی از خلال گفت‌وگوها و رفتار رسانه‌ای‌اش، خانواده‌محور و کم‌حاشیه است. او پس از سال‌ها فعالیتِ پیوسته در تلویزیون و تئاتر، در خرداد ۱۳۹۱ ازدواج کرد و چند سال بعد صاحب دوقلوها (حنا و آروین) شد. صالحی به‌دفعات گفته است که تلاش می‌کند زندگی خانوادگی را از هیاهوی رسانه‌ای دور نگه دارد و حتی وقتی شایعاتی دربارهٔ پیشینهٔ شغلیِ همسرش در شبکه‌های اجتماعی پخش شد، در همان چارچوب توضیح مختصر و محترمانه داده و موضوع را ختم کرده است. در کنار خانواده، وجه دیگری از زندگی شخصی او، فعالیت‌های اجتماعی است: از حمایت از افراد اوتیستیک و مبتلایان به سندرم داون تا سفیر مبارزه با مواد مخدر و عضویت در انجمن‌های حامی خانوادهٔ زندانیان و S‌MP (اختلالات متابولیک نادر)؛ مجموعه‌ای از نقش‌های داوطلبانه که در نمایهٔ انگلیسیِ ویکی‌پدیا ثبت شده و در سال‌های اخیر پررنگ‌تر هم شده است. صالحی در مصاحبه‌ها بارها بر عشق به کار گروهی، پرهیز از حاشیه و تمرکز بر یادگیری تأکید کرده؛ لحن همین گفت‌وگوها نشان می‌دهد که او طی این سال‌ها، از بازیگرِ تلویزیونیِ پرکار به چهره‌ای چندوجهی تبدیل شده که مسئولیت اجتماعی را نیز جدی می‌گیرد. همهٔ این‌ها، همراه با حفظ حریم خصوصی، یک الگوی زیستِ شخصی می‌سازد: آرام، متمرکز بر خانواده و کار، و نسبتاً دور از جنجال‌های سلبریتی‌وار. 

نقش‌ها و جوایز شاخص مجید صالحی

برای شناخت بهتر کارنامهٔ صالحی، مرور نقاط عطف ضروری است. او در تلویزیون با «مجید دلبندم» (۱۳۷۷–۱۳۷۸) و سپس «کوچهٔ اقاقیا»، «خوش‌رکاب»، «ترش و شیرین»، «سه در چهار» و «عید امسال» نزد مخاطب فراگیر شد؛ آثاری که بخش مهمی از خاطرهٔ جمعیِ نسلِ دههٔ ۸۰ تلویزیون ایران را می‌سازند. در سینما، پس از تجربهٔ نخست در «یکی بود، یکی نبود»، حضور در فیلم‌های بدنه مانند «مجردها»، «کلمبوس» و «دخترعمو پسرعمو» جایگاه ستارهٔ کمدیِ محبوب را تثبیت کرد. اما چرخش معنادار از کمدی محبوب به پرفورمنسِ جدی با فیلم‌های «برف آخر» (نامزدی سیمرغ مکمل) و «شماره ۱۰» رخ داد؛ جایی که صالحی برای نقش اصلی فیلم اخیر، در چهل و یکمین جشنوارهٔ فیلم فجر سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد را دریافت کرد—اتفاقی که در کنار سیمرغ استاد علی نصیریان همان سال، تیترهای فرهنگی را به خود اختصاص داد. ثبت رسمیِ این جایزه در سایت جشنوارهٔ فجر، خبرگزاری‌های رسمی و نیز مدخل‌های دانشنامه‌ای، جنبهٔ مستند این نقطهٔ عطف را کامل می‌کند. این خط سیر، تصویری از انعطاف حرفه‌ای ارائه می‌دهد: بازیگری که هم در کمدی تلویزیونی شاه‌نقش دارد و هم در درامِ تاریخی–حماسی و اجتماعی می‌تواند استانداردی بالا ارائه کند. افزون بر بازیگری، او در مقام کارگردان با فیلم «زیر نظر» (۱۳۹۷/اکران ۹۸) توانست فروش و توجه رسانه‌ای را هم‌زمان تجربه کند و نشان دهد که پشت دوربین نیز حرف‌هایی برای گفتن دارد. در نتیجه، وقتی از «جوایز شاخص» سخن می‌گوییم، سیمرغ ۱۴۰۱ تنها یک رکورد نیست؛ اعتبار تازه‌ای است که وزنِ انتخاب‌های آیندهٔ صالحی را هم بیشتر می‌کند. 

کارگردانی، تهیه‌کنندگی و حضور در شبکهٔ نمایش خانگی

وجه پشت‌دوربینی کارنامهٔ صالحی کمتر از بازیگری‌اش نیست. او از میانهٔ دههٔ ۱۳۸۰ با ساختِ تله‌فیلم‌ها و سریال «سه در چهار» تجربهٔ کارگردانی را آغاز کرد و در سال ۱۳۹۷ با فیلم «زیر نظر» (اکران: دی ۱۳۹۸) وارد سینمای اکران شد. در ادامه، به‌عنوان مجری طرح یا سرمایه‌گذار در پروژه‌هایی مانند «ابرِقُل»، «سگ‌بند» و «برف آخر» حضور داشت. در شبکهٔ نمایش خانگی نیز، کارنامهٔ او هم در مقام بازیگر (مثلاً در «ساخت ایران ۳») و هم به‌عنوان چهرهٔ اصلی سریال‌های تازه دیده می‌شود. یکی از رخدادهای مهمِ سال‌های اخیر، نقش‌آفرینی در سریال «سووشون» (۱۴۰۳/۲۰۲۵) به کارگردانی نرگس آبیار است؛ اثری تاریخی–ادبی که اقتباس از رمان مشهور سیمین دانشور است و به‌واسطهٔ پلتفرم‌های بومی مخاطب گسترده‌ای را هدف گرفته. ورود به چنین پروژه‌هایی نشان می‌دهد که صالحی از «چهرهٔ کمدی تلویزیونی» عبور کرده و به بازیگریِ قابل اعتماد برای نقش‌های پیچیده‌تر در مدیوم‌های متنوع تبدیل شده است. هم‌زمان، حضور به‌عنوان مدرس بازیگری و هنرمندِ فعال اجتماعی تصویری از یک هنرمند حرفه‌ایِ چندپلتفرمی می‌سازد: جلوی دوربین، پشت دوربین، روی صحنه و در فضای آموزش. این الگو در سال‌های اخیر برای بازیگران نسل او ضروری بوده، زیرا مرزهای میان تلویزیون، سینمای اکران و نمایش خانگی کم‌رنگ شده و مدیریت برند شخصی و تنوع مهارتی نقش تعیین‌کننده‌ای در حفظ جایگاه حرفه‌ای دارند. در جمع‌بندی این محور: صالحی، امروز، بازیگر/کارگردان/تهیه‌کننده‌ای است که هم در رسانهٔ نو (نمایش خانگی) و هم در سینمای دغدغه‌مند، حضور اثرگذار دارد. 

مجری‌گری و حواشی «ام‌شو»

یکی از تجربه‌های متفاوت صالحی، مجری‌گری و کارگردانی تاک‌شوی اینترنتی «ام‌شو» بود؛ برنامه‌ای زنده که در سال ۱۳۹۹ با محور گفت‌وگو و طنز روی آنتن پلتفرم داخلی رفت و هر قسمت میزبان هنرمندان/ورزشکاران بود. «ام‌شو» در میانهٔ مسیر با وقفهٔ کوتاه روبه‌رو شد و بازگشت؛ خبری که همان زمان در رسانه‌های رسمی منعکس و با یادداشت اینستاگرامیِ صالحی تأیید شد. در چند قسمت، اظهارنظر مهمانان (از جمله اکبر عبدی) حاشیه‌هایی ساخت که به گمان بسیاری، یکی از دلایلِ وقفهٔ موقت برنامه بود؛ با این حال، ماهیت زنده و لحن صمیمی آن باعث شد «ام‌شو» به‌عنوان تجربه‌ای متفاوت در کارنامهٔ مجری‌گریِ صالحی ثبت شود. اهمیت «ام‌شو» در بیوگرافی او فقط به حاشیه محدود نمی‌شود؛ نشان داد صالحی می‌تواند برند شخصی‌اش را فراتر از قابِ بازیگری، در فرم گفت‌وگو و تعاملِ بی‌واسطه با مخاطب هم بسازد—چیزی که بعدها در تبلیغات و پروژه‌های نمایشیِ زنده نیز به‌کار آمد. این تجربه، در کنار فعالیت‌های اجتماعی، تصویری از رابطهٔ مستقیم او با افکار عمومی می‌دهد: رابطه‌ای آمیخته با طنز، احترام به مخاطب و مدیریت بحران در مواقع فشار رسانه‌ای. به‌طور خلاصه، «ام‌شو» نشان داد که صالحی—فارغ از حاشیه‌ها—در مقام میزبان نیز حرفه‌ای عمل می‌کند و توانایی هدایت گفتگوهای زنده را دارد. 

جمع‌بندی 

بیوگرافی مجید صالحی روایت هنرمندی است که در ۲۶ شهریور ۱۳۵۴ متولد شده و امروز با سن ۵۰ سال در نقطهٔ پختگی کارنامه‌اش ایستاده است. او زاده/پرورش‌یافتهٔ تهران معرفی می‌شود و تحصیلات مجید صالحی با کارشناسی بازیگری/کارگردانی تئاتر (۱۳۸۰) و کارشناسی ارشد همان رشته (۱۳۹۴) در منابع دانشنامه‌ای ثبت شده است. سال شروع بازیگری مجید صالحی به اوایل دههٔ ۱۳۷۰ بازمی‌گردد؛ در تئاتر با «سیاه‌زنگی و هفت کچلون» و «آنتیگونه» دیده شد، با «مجید دلبندم» به شهرت رسید و بعدها در سینما و شبکه نمایش خانگی نقش‌های متنوعی بازی کرد. نقطهٔ اوج تازهٔ او، دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد برای «شماره ۱۰» در فجر ۴۱ بود؛ افتخاری که فاصلهٔ ذهنی مخاطب میان «ستارهٔ طنز تلویزیون» و «بازیگر جدیِ سینما» را کم کرد. دربارهٔ قد مجید صالحی باید دقیق بود: عدد رسمی وجود ندارد و منابع معتبر چنین اطلاعاتی منتشر نکرده‌اند. در زندگی شخصی نیز او متأهل است؛ همسر مجید صالحی رامینه اکبری خادم و فرزندانش دوقلوها (حنا و آروین) هستند. صالحی در کنار کار حرفه‌ای، فعالیت‌های اجتماعی (حمایت از افراد اوتیستیک و خانوادهٔ زندانیان، سفیر مبارزه با مواد مخدر و پشتیبانی از بیماران MPS) را پی می‌گیرد. این جمع‌بندی به خواننده کمک می‌کند تا کلیدواژه‌های اصلی را در یک قاب ببیند: سن مجید صالحی ۵۰ سال، محل تولد/پرورش تهران، تحصیلات تئاتر، سال شروع بازیگری ۱۳۷۲، سیمرغ نقش اول مرد برای «شماره ۱۰»، همسر و دوقلوها و عدم اعلام رسمی قد؛ تصویری یکپارچه از هنرمندی که مسیرش را از تلویزیونِ طنز به سینمای جدی و پروژه‌های چندرسانه‌ای گسترش داده است.