کیومرث ملکمطیعی (۱۳ دی ۱۳۱۵، بندرانزلی – ۲۱ فروردین ۱۳۸۹، تهران) بازیگر، نویسنده و کارگردان تئاتر بود که از تئاترِ رشت به سینما و تلویزیون راه یافت و در دههٔ ۱۳۵۰ با آثاری چون «شهر شراب»، «کلاغ» و «فریاد زیر آب» و پس از انقلاب با «ترن»، «معما» و «آوای دریا» دیده شد؛ در تلویزیون نیز از «داییجان ناپلئون» تا «پس از باران» و بهویژه نقش خاطرهساز «غلام شیشلولبند» در «زیر آسمان شهر» محبوبیت گستردهای پیدا کرد. او هنگام درگذشت ۷۳ ساله بود، دربارهٔ قد رقم رسمی وجود ندارد، و سه فرزند به نامهای کامران، کیوان و کتایون از او برجای مانده است. آموزش آکادمیک بازیگری و کارگردانی تئاتر دیده بود (برخی منابع دانشگاه تهران را ذکر میکنند) و سال آغاز فعالیت صحنهایاش در روایتها متفاوت است، اما آغاز سینمایی در دههٔ ۱۳۵۰ قطعی است. بخشی از زندگیاش را همزمان با هنر، به کار فنی در توانیر گذراند و در قطعهٔ هنرمندان بهشتزهرا به خاک سپرده شد. نکتهٔ مهم اینکه با وجود تشابه نام خانوادگی، هیچ نسبت فامیلی با ناصر ملکمطیعی نداشت.
بیوگرافی کیومرث ملکمطیعی
کیومرث ملکمطیعی بازیگر، نویسنده و کارگردان تئاتر و چهره آشنای سینما و تلویزیون ایران بود که با نقشآفرینیهای پرشمار پیش و پس از انقلاب و مخصوصاً با کاراکتر «غلام شیشلولبند» در سریال «زیر آسمان شهر» در یاد مخاطبان ماندگار شد. او زادهٔ بندرانزلی بود، سالها در تئاتر و قاب تلویزیون کار کرد، به سینما راه یافت و تا واپسین سالهای عمر بهطور پیوسته جلوی دوربین ایستاد. از نظر اطلاعات شناسنامهای، تاریخهای تولد، درگذشت، محل دفن و بخش مهمی از کارنامهاش روشن و ثبتشدهاند و دربارهی برخی جزئیات مثل نام دانشگاه، سال دقیق شروع تئاتر و نام همسر، اختلافگزارشهایی در منابع وجود دارد که در متن زیر با ذکر منبع و شفافیت توضیح داده میشود.
سن کیومرث ملکمطیعی
کیومرث ملکمطیعی ۱۳ دی ۱۳۱۵ در بندرانزلی زاده شد و ۲۱ فروردین ۱۳۸۹ در بیمارستان شریعتی تهران از دنیا رفت. بر اساس تاریخهای ثبتشده در مدخل فارسی ویکیپدیا، او هنگام درگذشت ۷۳ ساله بود؛ معادل میلادی این تاریخها ۳ ژانویهٔ ۱۹۳۷ (۱۳ دی ۱۳۱۵) برای تولد و ۱۰ آوریل ۲۰۱۰ (۲۱ فروردین ۱۳۸۹) برای درگذشت است. خبر درگذشت او همان روزها در رسانههای فارسیزبان بازتاب گستردهای داشت و برخی خبرگزاریها سن او را ۷۴ سال نیز گزارش کردند، اما مرجع دانشنامهای فارسی عدد ۷۳ را ثبت کرده است. در همان منابع علت مرگ ایست قلبی و محل دفن قطعهٔ هنرمندان بهشت زهرا (تهران) ذکر شده است. جمعبندی دقیق سن بر پایهٔ تاریخهای قطعی، همان ۷۳ سال است.
قد کیومرث ملکمطیعی
در هیچ منبع معتبر و دانشنامهای، قد کیومرث ملکمطیعی با عدد رسمی و قابل استناد ثبت نشده است. نه مدخل ویکیپدیا و نه پایگاههای اطلاعاتی فیلم سورهسینما و IMVBox/IMDb رقم مشخصی برای قد او ارائه نمیدهند. بنابراین هر عددی که در فضای مجازی دیده میشود، تا زمانی که پشتوانهی روشنی نداشته باشد، قابل اتکا نیست و در این متن نیز از ارائهی هرگونه رقم حدسی یا غیرمعتبر خودداری میشود. این رویکرد با اصول کار حرفهای در زندگینامهنویسی مبتنی بر منبع همخوان است.
همسر کیومرث ملکمطیعی
نام همسر کیومرث ملکمطیعی در منابع دانشنامهایِ اصلی بهصورت قطعی ثبت نشده است. برخی رسانههای عمومیِ زندگینامهایِ فارسی (مانند بعضی پایگاههای سرگرمی/فرهنگی) از نام «زینب باغبان امین» یاد کردهاند، اما این نام در ویکیپدیا و پایگاههای تخصصی سینمایی بهعنوان دادهٔ قطعی درج نشده است. همچنین در گفتوگوها و خبرهای رسمیِ سالهای پایانیِ عمرِ هنرمند نیز اشارهی مستقیمی که نام همسر را با منبع قابل راستیآزمایی تأیید کند، دیده نمیشود. آنچه با اتکا به منابع معتبر میتوان با اطمینان گفت، این است که ثمرهی ازدواج او سه فرزند به نامهای کامران، کیوان و کتایون است؛ کامران در سینما و تلویزیون ایران فعال بوده و سپس به خارج از کشور مهاجرت کرده است. در نتیجه، تا وقتی سند دانشگاهی/ثبتی در دسترس عموم قرار نگیرد، شایسته است در مورد نام همسر با احتیاط بنویسیم و «ادعاهای رسانهای» را از «دادهٔ قطعی» تفکیک کنیم.
محل تولد کیومرث ملکمطیعی
زادگاه کیومرث ملکمطیعی بندرانزلی در استان گیلان است؛ شهری ساحلی با پیشینهی فرهنگیِ پُررونق که نقشش در معرفیِ هنرمندان گیلانی به تئاتر و تلویزیون ایران شناخته شده است. او در همین بسترِ شمالیِ ایران رشد کرد و ورود اولیهاش به تئاتر نیز در رشت رقم خورد. منابع دانشنامهای نوشتهاند که او افزون بر حرفهٔ هنرپیشگی، بهعنوان تکنسین در شرکت توانیر هم فعالیت داشته است. این ترکیبِ زیستِ حرفهای (کار فنی در کنار هنر) از ویژگیهای نسلهایی است که پیش از گسترش آموزش عالیِ هنریِ تخصصی، راه خود را بیشتر از مسیر تجربه، گروههای نمایشی و کار میدانی پیدا میکردند. همین ریشههای محلی و زیستهی شمالی بعدها در بازیهای او ـ بهخصوص در نقشهای آدمهای خاکستری، صادق و زمینی ـ بازتاب مییابد.
تحصیلات کیومرث ملکمطیعی
در مدخل دانشنامهایِ فارسی آمده است که ملکمطیعی «دانشآموختهٔ کارگردانی و بازیگری از دانشگاه» بوده؛ بدون آنکه نام دانشگاه را تصریح کند. در مقابل، چند پایگاه معرفی فیلم/هنر و برخی وبسایتهای بیوگرافیِ فارسی، از جمله نماوا، راستخون، فیلیمو و IMVBox (در کنار چند منبع عمومی دیگر) او را فارغالتحصیلِ کارگردانی و بازیگری تئاتر از «دانشگاه تهران» معرفی کردهاند. از آنجا که مدرک دانشگاهی یا سند رسمیِ قابل دانلودِ عمومی در دسترس نیست، شکلِ دقیقِ بیان این بخش چنین است: «کیومرث ملکمطیعی آموزش آکادمیکِ کارگردانی و بازیگری را گذرانده است؛ برخی منابع، دانشگاه تهران را ذکر میکنند، اما مدخل دانشنامهای نام دانشگاه را تعیین نمیکند.» این جمعبندی، هم دادههای موجود را منعکس میکند و هم با استاندارد امانتداری در زندگینامهنویسی سازگار است.
سال شروع بازیگری کیومرث ملکمطیعی
دربارهی سال دقیق آغازِ تئاتر دو روایت وجود دارد:
۱) ویکیپدیای فارسی نوشته است ۱۳۴۷ در رشت؛ ۲) پایگاه سورهسینما و شماری از منابع عمومیِ بیوگرافی، سال ۱۳۳۰ را ذکر کردهاند. آنچه قطعی است، اینکه او بازی در سینما را در دههٔ ۱۳۵۰ آغاز کرد و در همان سالها در فیلمهایی چون «شهر شراب»، «ماهیها در خاک میمیرند»، «کلاغ»، «نفسبریده» و «فریاد زیر آب» حضور داشت؛ سپس در دهههای ۱۳۶۰ و ۱۳۷۰ با آثاری مانند «تفنگ شکسته»، «معما»، «ترن» و «آوای دریا» دیده شد و از نیمهٔ دههٔ ۱۳۷۰ به بعد با تلویزیون هم پرکار بود. با توجه به حجم نقشهای او در تئاترِ پیش از سینما و یادکرد همدورهایها، روایتِ شروعِ زودتر (۱۳۳۰) از نظر تاریخی محتملتر بهنظر میرسد، اما چون سند یکپارچه و نهایی منتشر نشده، هر دو تاریخ را در متن میآوریم و سینما را از ۱۳۵۰ قطعی میدانیم.
فیلم ها ،سریال ها و آثار کیومرث ملکمطیعی
فیلمهای سینمایی
| سال |
نام |
کارگردان |
| ۱۳۸۸ |
چراغ قرمز |
علی غفاری |
| ۱۳۸۸ |
حلقههای ازدواج |
شاهین باباپور |
| ۱۳۸۷ |
گل بارون |
شاهین باباپور |
| ۱۳۸۷ |
پسر آدم، دختر حوا |
رامبد جوان |
| ۱۳۸۷ |
صبح روز هفتم |
مسعود اطیابی |
| ۱۳۸۷ |
کلانتری غیرانتفاعی |
یدالله صمدی |
| ۱۳۸۶ |
خروس جنگی |
مسعود اطیابی |
| ۱۳۸۵ |
قاعده بازی |
احمدرضا معتمدی |
| ۱۳۸۳ |
عروس فراری |
بهرام کاظمی |
| ۱۳۸۲ |
مقصد |
ادیب خانی |
| ۱۳۷۴ |
فردا روز دیگری است |
روحالله خوشکام |
| ۱۳۷۳ |
الو الو من جوجوام |
مرضیه برومند |
| ۱۳۷۳ |
دیدار |
محمدرضا هنرمند |
| ۱۳۶۹ |
آوای دریا |
رجمان رضایی |
| ۱۳۶۶ |
ترن |
امیر قویدل |
| ۱۳۶۶ |
جنگلبان |
منوچهر حقانی پرست |
| ۱۳۶۶ |
سرزمین آرزوها |
مجید قاری زاده |
| ۱۳۶۵ |
بگذار زندگی کنم |
شاپور قریب |
| ۱۳۶۵ |
معما |
حسین زندباف |
| ۱۳۶۵ |
میهمانی خصوصی |
حسن هدایت |
| ۱۳۶۴ |
تفنگ شکسته |
مهدی معدنیان |
| ۱۳۶۳ |
راه دوم |
حمید رخشانی |
| ۱۳۶۳ |
مردی که زیاد میدانست |
یدالله صمدی |
| ۱۳۶۲ |
بازجویی یک جنایت |
محمدعلی سجادی |
| ۱۳۶۲ |
شیلات |
محمدرضا میرلوحی |
| ۱۳۶۲ |
مرگ سفید |
حسین زندباف |
| ۱۳۶۱ |
سفیر |
فریبرز صالح |
| ۱۳۶۰ |
برنج خونین |
امیر قویدل، اسدالله نیک نژاد |
| ۱۳۶۰ |
پیکرتراش – از عوج تا اوج |
محمدرضا ممجد |
| ۱۳۶۰ |
جاده |
محمدعلی سجادی |
| ۱۳۶۰ |
دست شیطان |
محمدعلی سجادی |
| ۱۳۵۹ |
سرباز اسلام |
امان منطقی |
| ۱۳۵۹ |
طلوع انفجار |
پرویز نوری |
| ۱۳۵۸ |
فریاد مجاهد |
مهدی معدنیان |
| ۱۳۵۷ |
سایههای بلند باد |
بهمن فرمان آرا |
| ۱۳۵۷ |
سرخپوستها |
غلامحسین لطفی |
| ۱۳۵۷ |
نفس بریده |
سیروس الوند |
| ۱۳۵۶ |
صبح خاکستر |
تقی مختار |
| ۱۳۵۶ |
طوطی |
زکریا هاشمی |
| ۱۳۵۶ |
چنین کنند حکایت |
محمدرضا اصلانی |
| ۱۳۵۶ |
فریاد زیر آب |
سیروس الوند |
| ۱۳۵۶ |
فریاد عشق |
حسین قاسمی وند |
| ۱۳۵۶ |
سکه |
محمد متوسلانی |
| ۱۳۵۶ |
کلاغ |
بهرام بیضایی |
| ۱۳۵۶ |
ماهیها در خاک میمیرند |
محمد دلجو، امیر مجاهد |
| ۱۳۵۵ |
شهر شراب |
فتحالله منوچهری |
| ۱۳۵۰ |
یک چمدان سکس |
محمد متوسلانی |
فیلم کوتاه
| سال |
نام |
کارگردان |
| ۱۳۵۴ |
پسر شرقی |
مسعود کیمیایی |
ویدیویی
| سال |
نام |
کارگردان |
| ۱۳۸۸ |
به روح پدرم |
سیدجواد رضویان |
تلویزیون
| سال |
نام |
کارگردان |
توضیحات |
| ۱۳۸۸ |
تلهفیلم «دخترقلعه» |
حمید اکرمی |
|
| ۱۳۸۸ |
تله فیلم ویلای پرماجرا |
مهرداد محتشمی |
شبکه تهران |
| ۱۳۸۷–۱۳۸۸ |
هوش سیاه – سری اول |
مسعود آب پرور |
شبکه ۳ |
| ۱۳۸۸–۱۳۸۷ |
شب هزارویکم |
علی بهادر |
شبکه ۱ |
| ۱۳۸۷ |
تله فیلم خواب فروش |
شهاب عباسی |
شبکه ۳ |
| ۱۳۸۷ |
مأمور بدرقه |
سعید سلطانی |
ماه رمضان ۸۷ از شبکه تهران پخش شد. |
| ۱۳۸۷ |
جاده در دست تعمیر |
حسین تبریزی |
شبکه ۲ |
| ۱۳۸۷ |
مدرسه ما |
داریوش یاری |
شبکه ۲ |
| ۱۳۸۷ |
تله فیلم آشیانهای برای زندگی |
حمید طالقانی |
به مناسبت روز پدر، پخش از شبکه ۱ |
| ۱۳۸۷ |
تله فیلم خانه اسرارآمیز |
رحیم بهبودی فر |
شبکه ۲ |
| ۱۳۸۷–۱۳۸۶ |
پاتوق |
شاهین باباپور |
در برنامه خانواده شبکه ۱ پخش شد. |
| ۱۳۸۶ |
چی چی ناقلا |
سهیل موفق |
در اسفند ۸۶ از شبکه تهران پخش شد. |
| ۱۳۸۶ |
گذر میرزا |
محمد اعلمی |
شبکه تهران |
| ۱۳۸۶ |
تله فیلم آماده باش |
بهرنگ توفیقی |
شبکه ۱ |
| ۱۳۸۶ |
تلهفیلم «پروندهای برای دو نفر» |
جواد افشار |
نامهای قبلی این تلهفیلم «مواظب درجههایت باش» و «نگاهی دیگر» بود
و در هفتهٔ ناجا از شبکه ۲ پخش شد.[۵] |
| ۱۳۸۶ |
مدار صفر درجه |
حسن فتحی |
شبکه ۱ |
| ۱۳۸۵–۱۳۸۶ |
به همین سادگی |
افشین اربابی |
نوروز ۸۶ از شبکه تهران پخش شد. |
| ۱۳۸۵ |
تله فیلم تعطیلات پردردسر |
شهاب عباسی |
شبکه تهران |
| ۱۳۸۴–۱۳۸۵ |
طبقه دوم |
شاهین باباپور |
تولید شبکه تهران و سیمای مرکز سمنان |
| ۱۳۸۴ |
ماه شب چهارده |
محمدعلی طالبی |
در برنامه کودک و نوجوان شبکه ۲ پخش شد. |
| ۱۳۸۴ |
استاد خرناس |
داریوش کاردان |
شبکه ۳ |
| ۱۳۸۴ |
تله فیلم رها |
شاهین باباپور |
شبکه ۱ |
| ۱۳۸۴ |
ماجراهای شهرک ترافیک |
مریم مصفا، سهیل موفق |
جمعهها در برنامه کودک و نوجوان شبکه ۲ پخش میشد. |
| ۱۳۸۴–۱۳۸۳ |
ماجراهای چموش و خموش |
شاهین باباپور |
برنامه کودک و نوجوان شبکه ۲ |
| ۱۳۸۳ |
شبکه سه و نیم |
داریوش کاردان |
شبکه ۳ |
| ۱۳۸۳ |
ماجراهای تقی جان |
مرضیه محبوب |
در برنامه کودک و نوجوان
شبکه ۲ پخش میشد. |
| ۱۳۸۳ |
مسابقه شمارش معکوس |
حمید کوهپایی |
در تابستان ۸۴ از شبکه ۲ پخش شد. در سمت داوری مسابقه. |
| ۱۳۸۳–۱۳۸۲ |
مزرعه کوچک |
سیروس مقدم |
در تابستان ۸۴ از شبکه ۱ پخش میشد. |
| ۱۳۸۲ |
ورود ممنوع ممنوع |
مهران غفوریان |
شبکه تهران/
تولید این مجموعه نیمه کاره ماند. |
| ۱۳۸۲ |
هدیه خدا |
محمد عیوضی |
در برنامه کودک و نوجوان شبکه ۱ پخش شد. |
| ۱۳۸۱ |
شبکه |
محمود عزیزی |
شبکه ۲ |
| ۱۳۸۱ |
زیر آسمان شهر – سری سوم |
مهران غفوریان |
شبکه ۳ |
| ۱۳۸۰ |
زیر آسمان شهر – سری دوم |
مهران غفوریان |
شبکه ۳ |
| ۱۳۸۰ |
زیر آسمان شهر – سری اول |
مهران غفوریان |
شبکه ۳ |
| ۱۳۸۰ |
راز شیوا |
پرویز حسنپور |
شبکه ۳ |
| ۱۳۷۹–۱۳۸۰ |
دانشسرا |
محمد عمرانی |
در برنامه خانواده شبکه ۱ پخش میشد. |
| ۱۳۷۹ |
داستانهای نوروز |
مرضیه برومند |
نوروز ۸۰ از شبکه ۱ پخش میشد. |
| ۱۳۷۹ |
دختران |
اصغر توسلی |
شبکه تهران/
بازی در اپیزود «رو در رو» |
| ۱۳۷۹ |
همسایهها |
محمدحسین لطیفی |
شبکه ۳ |
| ۱۳۷۹ |
مسافر |
سیروس مقدم |
شبکه تهران |
| ۱۳۷۹ |
مثل زندگی |
بهروز بقایی |
برنامه کودک و نوجوان شبکه ۱ |
| ۱۳۷۹ |
این یک دادگاه نیست |
اصغر توسلی |
شبکه تهران |
| ۱۳۷۹ |
خانه ما |
مسعود کرامتی |
شبکه ۳ |
| ۱۳۷۸–۱۳۷۹ |
خندهخانه |
کیومرث ملکمطیعی |
شبکه ۱/
کارگردان تلویزیونی: «احمد قربانی» |
| ۱۳۷۸ |
قطار ابدی |
رضا عطاران،
بهروز بقایی |
شبکه ۳ |
| ۱۳۷۷–۱۳۷۹ |
پس از باران |
سعید سلطانی |
شبکه ۳ |
| ۱۳۷۷–۱۳۷۸ |
بگذار آفتاب برآید |
حسین مختاری |
شبکه ۳ |
| ۱۳۷۸–۱۳۷۷ |
روزگار جوانی |
شاپور قریب
اصغر توسلی |
شبکه تهران/
فیلمنامهنویس:اصغر فرهادی |
| ۱۳۷۷–۱۳۷۸ |
هتل |
مرضیه برومند |
شبکه تهران/
بازی در اپیزود «همسران» |
| ۱۳۷۷ |
راز یک خزان |
فرامرز باصری |
در برنامه «سیمای خانواده» شبکه ۱ پخش میشد. |
| ۱۳۷۶ |
گردنبند |
سیدهاشم میرطالبی |
در ماه رمضان ۷۶ از شبکه ۳ پخش میشد. |
| ۱۳۷۴–۱۳۷۵ |
ناگهان بهار |
مسعود فروتن |
شبکه ۲ |
| ۱۳۷۲ |
فردا روز دیگری است |
روحالله خوشکام |
سریال ۱۳ قسمتی، کاری از گروه شاهد شبکه ۱ که
در دهه فجر پخش شد. (نسخه سینمایی آن، در سال
۷۴ عرضه شد) |
| ۱۳۷۰–۱۳۷۱ |
تعطیلات نوروزی |
خسرو ملکان |
نوروز ۷۱ از شبکه ۱ پخش شد. |
| ۱۳۷۰ |
بچههای وشان (راه)[۶] |
بهرام کاظمی |
در برنامه کودک و نوجوان شبکه ۲ پخش شد. |
| ۱۳۷۰ |
گل پامچال |
محمدعلی طالبی |
شبکه ۱ |
| ۱۳۶۹ |
آرایشگاه زیبا |
مرضیه برومند |
شبکه ۲ |
| ۱۳۶۳–۱۳۶۴ |
ماجراهای آقای خموشیان |
سیروس قهرمانی |
شبکه ۱ |
| ۱۳۶۲ |
طبل توخالی |
احمد نجیبزاده |
دهه فجر ۱۳۶۲ از شبکه ۱ پخش شد. |
| ۱۳۶۲ |
حدس بزن |
محسن احمدی |
شبکه ۱ |
| ۱۳۶۱ |
تلهتئاتر «میز» |
داریوش مؤدبیان |
کارگردان تلویزیونی: «گیتی جوادی» |
| ۱۳۶۱ |
اشک تمساح |
احمد نجیبزاده |
دهه فجر ۱۳۶۱ از شبکه ۱ پخش شد. |
| ۱۳۵۹ |
شاهدزد |
احمد نجیبزاده |
در بهمن ۱۳۵۹ از شبکه ۱ پخش شد. |
| ۱۳۵۶ |
به دنبال بنفشه |
منصور پورمند |
در سال ۱۳۵۶ از شبکه ۱ پخش شد. |
| ۱۳۵۴–۱۳۵۵ |
داییجان ناپلئون |
ناصر تقوایی |
اولین بار در سال ۱۳۵۵ از شبکه ۱ پخش شد. |
| ۱۳۵۴ |
غریبه |
محمدعلی زرندیفر |
شبکه ۱ |
| ۱۳۵۳ |
تلخ و شیرین |
منصور پورمند |
شبکه ۱ |
تئاتر
- ۱۳۴۸ «نادر، پسر شمشیر» بازیگر-مهدی صناعی، تئاتر شهر
- ۱۳۴۹ «مشتی عباد» بازیگر-اسدزاده، تهران لاله زار
- ۱۳۵۰ «محراب» بازیگر-هادی اسلامی، تهران تالار سنگلج
- ۱۳۵۱ «حسن سنتوری» بازیگر-هادی اسلامی، تهران اداره تئاتر خانه نمایش و خانه جوانان تمامی مناطق تهران
- ۱۳۵۳ «زیرگذر لوطی صالح» بازیگر-هادی اسلامی، تهران خانه نمایش تالار اصلی
- ۱۳۵۷ «چرا عاقل کند کاری» بازیگروکارگردان، تهران لاله زار و شهرستانها
- ۱۳۶۳ «طبیب اجباری» نوشته مولیر-بازیگروکارگردان، تهران لاله زار و شهرستانها
- ۱۳۶۵ «داروی جوانی» بازیگروکارگردان، تهران لاله زار و شهرستانها
- ۱۳۶۷ «گیج» بازیگروکارگردان-نوشته مولیر، تهران لاله زار و شهرستانها
- ۱۳۶۷ «دختر چوپان» کارگردان ونویسنده، تهران لاله زار و شهرستانها
- ۱۳۶۸ «خانواده نمونه» بازیگر، کارگردان ونویسنده، تهران لاله زار
- ۱۳۶۸ «ویلای پرماجرا» بازیگر، کارگردان ونویسنده، تهران لاله زار
- ۱۳۶۹ «شیطان» کارگردان، تهران تئاتر نصر
- ۱۳۷۰ «فریب» بازیگر، کارگردان ونویسنده، تهران لاله زار
- ۱۳۷۱ «وقتی سیاهمست بیدار میشود» بازیگر-دستیارکارگردان-محمود عزیزی، تهران تئاتر نصر
درباره زندگی شخصی کیومرث ملکمطیعی
در زندگی خصوصی، آنچه با منبع معتبر میدانیم این است که او سه فرزند به نامهای کامران، کیوان و کتایون داشت. کامران ملکمطیعی (بازیگر و مجری) مدتی در تلویزیون ایران جلوی دوربین رفت و سپس به ایالات متحده مهاجرت کرد. دربارهی نام همسر، همانطور که بالاتر توضیح داده شد، اختلاف منبع وجود دارد و منابع دانشنامهای نام را ثبت نکردهاند. ملکمطیعی سالهایی از زندگیاش را افزون بر بازیگری، با کار فنی در توانیر گذراند که نشان میدهد حتی در اوج مشغلهٔ هنری، ارتباطش با کارِ روزمره و حرفهایِ غیرهنری را قطع نکرده است؛ همین تجربهی زیسته باعث شد تیپهای مردمی و کارگری را با جزئیات رفتاری دقیق بازی کند. او در فروردین ۱۳۸۹ پس از دورهای مشکلات گوارشی در بیمارستان شریعتی درگذشت و پیکرش ۲۴ فروردین در قطعهٔ ۸۸، ردیف ۱۴۵، شمارهٔ ۲۷ به خاک سپرده شد. بازماندهها و همنسلان او، از بازیگران کمدی تا ستارههای ملودرام، آن روزها از اخلاق حرفهای، شوخطبعی و انضباط کاریاش بسیار گفتند.
نسبتِ کیومرث با «ناصر ملکمطیعی»؛ واقعیت و سوءتفاهمِ یک نام خانوادگی
یکی از پُرجستوجوترین پرسشها دربارهٔ کیومرث ملکمطیعی، نسبت او با ناصر ملکمطیعی است. پاسخ دقیق و مبتنی بر منبع این است که هیچ نسبت فامیلیِ ثبتشدهای میان این دو هنرمند وجود ندارد و تشابه نام خانوادگی باعث این سوءتفاهم شده است. ناصر ملکمطیعی (ستارهٔ پیش از انقلاب) در خرداد ۱۳۹۷/مه ۲۰۱۸ در تهران درگذشت و تشییع پیکرش به خبر روز تبدیل شد؛ اما کیومرث ملکمطیعی هشت سال پیش از آن (فروردین ۱۳۸۹/آوریل ۲۰۱۰) از دنیا رفته بود. تفکیک این دو خط زمانی برای جلوگیری از اشتباه در زندگینامهنویسی ضروری است. علاوه بر این، نقشها و ساحتِ کاری این دو نیز متفاوت بود: ناصر بیشتر با الگوهای قهرمانانهٔ پیش از انقلاب شناخته میشود، حالآنکه کیومرث در تلویزیونِ پس از انقلاب و نقشهای کمدی/اجتماعیِ شهری (مثل «غلام شیشلولبند») محبوبیت گسترده پیدا کرد. یادداشتها و گزارشهای سال ۲۰۱۸ دربارهٔ تشییع ناصر ملکمطیعی و موج رسانهای آن نیز بهروشنی جدا از خبرهای سال ۲۰۱۰ دربارهٔ درگذشت کیومرث است و این فاصلهٔ تاریخی، بهترین شاهد برای عدمِ نسبت خانوادگی به شمار میآید.
آثار شاخص و نقشهای ماندگار
کارنامهٔ کیومرث ملکمطیعی گسترهای از فیلمهای سینماییِ دههٔ ۱۳۵۰ تا کمدیهای دههٔ ۱۳۸۰ و مجموعههای تلویزیونیِ پربیننده را دربرمیگیرد. از پیش از انقلاب، حضور در «شهر شراب»، «ماهیها در خاک میمیرند»، «کلاغ»، «نفسبریده» و «فریاد زیر آب» تصویر روشنی از ذائقهٔ سینمای آن دوره و تواناییِ او در نقشهای مکملِ مؤثر بهدست میدهد. پس از انقلاب، از «تفنگ شکسته» و «معما» تا «ترن» و «آوای دریا» مسیر حرفهایاش را تداوم میدهد و در دههٔ ۱۳۸۰ با حضور در فیلمهای «عروس فراری»، «خروس جنگی»، «پسر آدم، دختر حوا» و چند تلهفیلم، همچنان فعال میماند. در تلویزیون، از «داییجان ناپلئون» و «گل پامچال» تا «روزگار جوانی»، «پس از باران»، «مدار صفر درجه» و بهویژه «زیر آسمان شهر»، با تیپسازیهای ریزبینانه و ریتم کمدیِ متکی بر بدن و بیان نظرها را به خود جلب کرد. مرور فیلمشناسی در پایگاههای تخصصی (از سورهسینما تا IMVBox و حتی IMDb) نشان میدهد که او در ۴ دهه پیدرپی پروژههای متنوع داشته و آخرین آثارش نیز در سال ۱۳۸۸ جلوی دوربین رفتهاند. این استمرار، رمز ماندگاری نامش در حافظهٔ تصویری چند نسل از مخاطبان ایرانی است.
درگذشت، بازتابها و میراث حرفهای
۱۰ آوریل ۲۰۱۰ / ۲۱ فروردین ۱۳۸۹ خبر درگذشت کیومرث ملکمطیعی بر اثر ایست قلبی در بیمارستان شریعتی تهران منتشر شد. گزارشهای رسانهای همان زمان، علاوه بر علت مرگ، به این نکته اشاره داشتند که او پیشتر بهعلت مشکلات گوارشی بستری بود. پیکر این هنرمند ۲۴ فروردین تشییع و در قطعهٔ هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد. بازخوانی خبرهای آن روزها نشان میدهد که جامعهٔ هنری، از کمدینها تا بازیگران ملودرام، در پیامهایشان روی دو خصلت او مکث کردند: انضباط کاری و رفتار گرم با گروه. از منظر میراث حرفهای، اهمیت ملکمطیعی بیش از آنکه در عنوانهای قهرمانانه باشد، در تکمیلِ بافتِ انسانیِ قصهها است؛ همان بازیگر مکملی که «حقیقتِ موقعیت» را به صحنه اضافه میکند و باعث میشود طنز، تلخی و مردمزیستی بهجا و درست در قاب بنشیند. در حافظهٔ جمعیِ مخاطب، او نمونهٔ بازیگرانی است که بدون هیاهو، کیفیت روایت را بالا میبرند و باعث پذیرفتنی شدن جهان اثر میشوند؛ ویژگیای که هم در سینمای پیش از انقلاب و هم در تلویزیونِ دهههای پس از انقلاب، کمنظیر و ارزشمند است.
جمعبندی
در این بیوگرافی کیومرث ملکمطیعی با تکیه بر منابع معتبر دیدیم که او ۱۳ دی ۱۳۱۵ در بندرانزلی متولد شد و ۲۱ فروردین ۱۳۸۹ در تهران از دنیا رفت و هنگام درگذشت ۷۳ ساله بود. دربارهی قد کیومرث ملکمطیعی عدد رسمیِ قابل استناد منتشر نشده و هر رقمِ دستبهدستشده در فضای مجازی تا زمانی که منبع معتبر نداشته باشد، قابل نقل نیست. در بخش خانواده، نامِ همسر در منابع دانشنامهای ثبت نشده و سه فرزند او به نامهای کامران، کیوان و کتایون شناخته میشوند. بهلحاظ تحصیلی، او دانشآموختهٔ کارگردانی و بازیگری تئاتر است؛ برخی پایگاهها دانشگاه تهران را ذکر کردهاند، اما مدخل دانشنامهای نام دانشگاه را معین نمیکند. دربارهی سال شروع بازیگری کیومرث ملکمطیعی دو روایت وجود دارد: ۱۳۳۰ (بهنقل از سورهسینما و چند منبع عمومی) و ۱۳۴۷ در رشت (بهنقل از ویکیپدیا)، اما آغاز فعالیت سینمایی او در دههٔ ۱۳۵۰ قطعی است. در کارنامهاش، از فیلمهای «شهر شراب»، «کلاغ» و «فریاد زیر آب» تا آثار پس از انقلاب مانند «ترن»، «معما»، «آوای دریا» و فیلمهای دههٔ ۱۳۸۰ دیده میشود و در تلویزیون با سریالهایی چون «داییجان ناپلئون»، «پس از باران»، «مدار صفر درجه» و بهخصوص «زیر آسمان شهر» محبوبیت گسترده یافت. او با نقش غلام شیشلولبند به نمادی از کمدیِ شهریِ مردمپسند تبدیل شد. محل دفن او قطعهٔ هنرمندان بهشت زهرا است. همچنین با تأکید باید گفت نسبت فامیلی میان او و ناصر ملکمطیعی وجود نداشت و شباهت نام خانوادگی منشأ سوءتفاهم شده است. این جمعبندی، کلیدواژههایی مثل سن کیومرث ملکمطیعی، همسر کیومرث ملکمطیعی، محل تولد کیومرث ملکمطیعی، تحصیلات کیومرث ملکمطیعی و سال شروع بازیگری کیومرث ملکمطیعی را در متنِ طبیعی و توضیحی جای داده است.