گلاره عباسی (متولد ۲۹ تیر ۱۳۶۲ / ۲۰ ژوئیه ۱۹۸۳ در تهران) بازیگر سینما، تلویزیون و نمایش خانگی است و اکنون ۴۲ ساله است؛ دانش‌آموختهٔ دانشکده هنر و معماری و پرورش‌یافتهٔ کارگاه آزاد بازیگریِ امین تارخ، از اوایل دههٔ ۱۳۸۰ وارد حرفه شد؛ با «در چشم باد» و سپس «شیدایی» شناخته شد، با نقش «اکرم» در «شهرزاد» به شهرت گسترده رسید و در سال‌های اخیر در «آکتور» حضور داشت؛ در سینما برای «ابلق» (۱۳۹۹) سیمرغ بلورین نقش مکمل زن گرفت و برای «اشیا از آنچه در آینه می‌بینید…» جایزهٔ بین‌المللی بازیگری دریافت کرد؛ در زندگی شخصی، همسرش ادیب راد است (ازدواج در ۱۳۹۴) و دربارهٔ قد، عدد ۱۶۶ سانتی‌متر در برخی منابع رسانه‌ای آمده اما مرجع رسمی ندارد؛ افزون بر بازیگری، با بنیان‌گذاری سوینا (سینمای ویژه نابینایان) چهره‌ای بازیگر–کنشگر از خود ساخته و بر دسترس‌پذیری فرهنگی برای نابینایان تأکید کرده است.

بیوگرافی گلاره عباسی

بیوگرافی گلاره عباسی

سن گلاره عباسی

گلاره عباسی متولد ۲۹ تیر ۱۳۶۲ برابر با ۲۰ ژوئیهٔ ۱۹۸۳ در تهران است؛ بنابراین در زمان نگارش این مطلب ۴۲ ساله است. تاریخ تولد او در منابع مرجع از جمله دانشنامه‌های عمومی و همچنین تارنمای رسمی خودش ثبت شده و اختلافی در روز و ماه دیده نمی‌شود. تبدیل تاریخ شمسی به میلادی هم این هم‌ارزی را تأیید می‌کند. در کارنامه‌ی عباسی، گذر سن به‌روشنی با نقاط عطف حرفه‌ای هم‌پوشانی دارد: آغاز بازیگری او در اوایل دههٔ ۱۳۸۰ رقم خورد، در ۱۳۹۰ با سریال «شیدایی» برای مخاطبان بیشتری شناخته شد، در میانهٔ دههٔ ۱۳۹۰ با «شهرزاد» به یکی از چهره‌های پرتکرار رسانه‌ای بدل شد، در ۱۳۹۹/۲۰۲۱ سیمرغ بلورین نقش مکمل زن را از جشنوارهٔ فیلم فجر گرفت و در ۱۴۰۱–۱۴۰۲ نیز در سریال «آکتور» مقابل دوربین رفت. این روند نشان می‌دهد که عباسی با برنامه‌ریزی و استمرار، سال‌های پختگی را صرف نقش‌هایی کرده که هم از نظر روایت و هم از جهت تکنیک، جایگاه او را تثبیت کرده‌اند. 

قد گلاره عباسی

قد هنرمندان معمولاً در پروفایل‌های رسمی ذکر نمی‌شود و ازاین‌رو عددی که در رسانه‌ها دربارهٔ قد گلاره عباسی می‌بینید به گزارش‌های خبری و بیوگرافی‌نویسی‌ها تکیه دارد، نه به اطلاعیه‌های رسمی. در گزارش‌های تصویری و بیوگرافی منتشرشده از سوی رسانه‌های داخلی عدد ۱۶۶ سانتی‌متر برای قد او درج شده است. این رقم را برخی خروجی‌های خبری و تحلیلی به‌همراه مشخصات عمومی (تاریخ تولد، محل تولد و…) آورده‌اند. با این حال، چون منبع رسمی دانشگاهی یا پروندهٔ جشنواره‌ای برای قد ارائه نمی‌شود، بهتر است این عدد را برآورد رسانه‌ای معتبر بدانیم نه اطلاعیهٔ پزشکی/رسمی. در جمع‌بندی این بخش، اگرچه ۱۶۶ سانتی‌متر عددی است که بیشترین تکرار را در منابع رسانه‌ای دارد، اما به‌عنوان یک واقعیت ثبت‌شده در شناسنامهٔ هنریِ رسمی او قید نشده است؛ بنابراین ما آن را با احتیاط و با ارجاع رسانه‌ای نقل می‌کنیم.

همسر گلاره عباسی

در تابستان ۱۳۹۴، عباسی خبر ازدواج خود با ادیب راد را رسانه‌ای کرد. بر پایهٔ روایت‌های خبری و گفت‌وگوهای تلویزیونی، مراسم عقد/ازدواج در ۲۸ خرداد ۱۳۹۴ برگزار شد و حدود یک ماه بعد، در ۲۵ تیر ۱۳۹۴، خبر آن را به‌صورت عمومی و با متنی کوتاه منتشر کرد. این دو تاریخ‌گذاری در منابع مختلف کنار هم آمده‌اند و تعارضی با هم ندارند: یکی تاریخ برگزاری مراسم و دیگری زمان اعلام عمومی است. دربارهٔ جزئیات زندگی خصوصی این زوج، اطلاعاتِ بیشتر از سوی خود هنرمند به‌ندرت منتشر شده و بخش مهمی از رویکرد عباسی در سال‌های اخیر حفظ مرز میان زندگی شخصی و حرفه‌ای بوده است. در عین حال، او گاهی در گفت‌وگوها اشاره کرده که آشنایی با همسرش از طریق دوستان هنری و در سال‌هایی که دستیار کارگردان بود شکل گرفت. نتیجه: همسر گلاره عباسی ادیب راد است و سال ۱۳۹۴ سال ازدواج آنان به‌شمار می‌آید؛ تاریخ دقیق برگزاری و تاریخ اعلام عمومی، در منابع خبری معتبر داخلی ثبت شده است. 

محل تولد گلاره عباسی

تهران، شهرِ تولد گلاره عباسی است؛ موضوعی که در دانشنامه‌های فارسی و خارجی و همچنین تارنمای رسمی او یکسان ذکر شده است. این پیشینهٔ جغرافیایی با مسیر آموزشی و حرفه‌ای او نیز پیوند دارد؛ چراکه بخش عمده‌ای از آموزش‌های دانشگاهی و کارگاهی‌اش در نهادهای فرهنگی و هنری تهران طی شده و نخستین تجربه‌های تصویری‌اش هم در تولیدات پایتخت شکل گرفته است. قرارگرفتن در کانون تولیدات سینمایی و تلویزیونی ایران این فرصت را فراهم کرد که عباسی خیلی زود از تئاتر دانشجویی و کارگاه‌های آزاد بازیگری وارد پروژه‌های حرفه‌ای‌تر شود و با کارگردانان شناخته‌شده همکاری کند. همین بستر شهری، مسیر دسترسی او به کارگاه آزاد بازیگریِ امین تارخ را هموار کرد؛ جایی که با تمرین‌های منظم، از بیانِ گفتاری تا بدن و میزانسن، بنیان‌های تکنیکی نقش‌آفرینی را آموخت. در کنار تهران، سفرهای کاری و جشنواره‌ای نیز در کارنامهٔ او پررنگ است، اما نقطهٔ آغاز و پایگاه اصلی فعالیت، همان تهران بوده است. 

تحصیلات گلاره عباسی

دربارهٔ تحصیلات، آنچه با قطعیت می‌توان گفت این است که عباسی دورهٔ دانشگاهی را در دانشکدهٔ هنر و معماری گذرانده و سپس برای تکمیل مهارت‌های عملی، در کارگاه آزاد بازیگریِ امین تارخ آموزش دیده است. در روایت‌های رسانه‌ای معتبر، از «کارشناسی تئاتر» در همین دانشکده نیز یاد شده و این مسیر با آنچه خودِ او در معرفی رسمی می‌نویسد—«فارغ‌التحصیلِ University of Art and Architecture»—سازگار است. حاصل این ترکیب تحصیل آکادمیک + تمرین کارگاهی، بازیگری‌ای است که هم در خواندن متن توانمند است (توجه به ساختار دیالوگ، زیرمتن و ریتم) و هم در پرورش نقش (از تمرین‌های بدن تا مهارت‌های موقعیت‌محور در نماهای نزدیک). نتیجهٔ مستقیم این آموزش‌ها را می‌توان در نقش‌های متفاوت او دید؛ از تیپ‌سازی‌های سریالیِ پرتماشاگر تا نقش‌های سینمایی با خُرده‌پیرنگِ احساسی که نیازمند ظرافت‌های ریز در بیان و نگاه است. برآیند شواهد نشان می‌دهد که عباسی، هم‌زمان با دانشگاه، فعالیت تئاتری را جدی گرفته و سپس با اتکا به همان زیرساخت آموزشی، به پروژه‌های تصویر وارد شده است. 

سال شروع بازیگری گلاره عباسی

گزارش‌های خبری معتبر نشان می‌دهد عباسی اوایل دههٔ ۱۳۸۰ با معرفی استاد امین تارخ به گروه تولید، برای نخستین‌بار مقابل دوربین مجموعهٔ تاریخی «در چشم باد» رفت؛ مجموعه‌ای که تولیدش از ۱۳۸۲ آغاز شد و سال‌ها بعد روی آنتن رفت. در ادامه، ورود به سینما با فیلم «یک گزارش واقعی» (۱۳۸۷/۲۰۰۸) ثبت شده و از ۱۳۹۰ با سریال «شیدایی» به چهره‌ای آشنا برای مخاطبان عام بدل شد. نقطهٔ عطف بعدی، حضور در «شهرزاد» (سه فصل، ۱۳۹۴ تا ۱۳۹۷) با نقش «اکرم» است؛ نقشی که به دلیل دوگانگی رفتاری و پیچیدگی موقعیت‌های اخلاقی، دامنهٔ دیده‌شدن عباسی را در خارج از قاب تلویزیون و شبکهٔ خانگی هم گسترش داد. در سال‌های اخیر نیز حضورش در سریال «آکتور» (۱۴۰۱–۱۴۰۲) او را کنار چهره‌های نسل‌های مختلف بازیگری نشاند و نشان داد که عباسی مسیر به‌روزرسانی انتخاب نقش را جدی دنبال می‌کند. این پازل زمانی به‌خوبی دیده می‌شود که بدانیم عباسی از دستیار کارگردانی و برنامه‌ریزی هم شروع کرده بود؛ مسیری که به فهم دقیق‌تر ریتم تولید و کار گروهی کمک کرد و در نقش‌آفرینی، نتیجه‌اش را پس داد. 

فیلم ها ، سریال ها و آثار گلاره عباسی

فیلم‌ها

عنوان سال انتشار کارگردان توضیحات
زودپز ۱۴۰۳ رامبد جوان
بی‌بدن ۱۴۰۲ مرتضی علیزاده
آغوش باز ۱۴۰۲ بهروز شعیبی
کت چرمی ۱۴۰۱ حسین میرزامحمدی
شادوران ۱۴۰۱ حسین نمازی
شهربانو ۱۴۰۱ مریم بحرالعلومی
شاهین ۱۴۰۱ سالار طهرانی
ابلق ۱۴۰۱ نرگس آبیار
بعد از حادثه ۱۴۰۰ پوریا حیدری اوره
دختر ایران ۱۳۹۹ سید جلال دهقانی اشکذری
پدران ۱۳۹۸ سالم صلواتی
چپ راست ۱۳۹۸ حامد محمدی
نفس ۱۳۹۴ نرگس آبیار
شیار ۱۴۳ ۱۳۹۲ نرگس آبیار
وقت بزرگ شدنه ۱۳۹۲ ژرژ هاشم‌زاده
اشیا از آنچه در آینه می‌بینید به شما نزدیکترند ۱۳۹۱ نرگس آبیار
آخرین روز سال ۱۳۹۱ بهروز شعیبی تله‌فیلم
آذر ۱۳۹۱ فرزاد مؤتمن تله‌فیلم[۲۵]
متولدین ایدز ۱۳۹۰ علیرضا رزای‌فر مستند داستانی
شب سال نو ۱۳۹۰ سعید ابراهیمی‌فر
یک تصادف ساده ۱۳۹۰ علیرضا امینی تله‌فیلم[۲۶]
صدای پای خدا ۱۳۸۹ کامبیز کاشفی [۲۷]
دوراهی بارانی ۱۳۸۹ محمدحسین قاسمی تله‌فیلم
میان ماندن و رفتن ۱۳۸۸ بهروز شعیبی
یک گزارش واقعی ۱۳۸۷ داریوش فرهنگ
مجنون لیلی ۱۳۸۷ قاسم جعفری
هندونه شب یلدا ۱۳۸۶ سعید آقاخانی
قتل آنلاین ۱۳۸۴ مسعود آب‌پرور
سرزمین مادری ۱۳۸۱ کامیبز کاشفی
نگین ۱۳۸۰ اصغر هاشمی

سریال‌ها

سال تولید عنوان کارگردان توضیحات
۱۴۰۳_۱۴۰۴ بامداد خمار نرگس آبیار شبکه خانگی
۱۴۰۲ آکتور نیما جاویدی شبکه خانگی
۱۴۰۰ درآکولا مهران مدیری شبکه خانگی
۱۳۹۵ برادر جواد افشار شبکه دو
۱۳۹۵ ‏بچه‌ها نگاه می‌کنند حمیدرضا صلاحمند شبکه دو
۹۷–۱۳۹۴ شهرزاد حسن فتحی شبکه خانگی
۱۳۹۴ کیمیا جواد افشار شبکه دو
۱۳۹۳ مدینه سیروس مقدم شبکه یک
۱۳۹۱ تکیه بر باد محمود معظمی شبکه پنج
۱۳۹۱ رویای گنجشک‌ها راما قویدل شبکه دو
۱۳۹۱ یک دقیقه و یک ثانیه مصطفی رزاق کریمی
۱۳۹۱ مهرآباد فرید سجادی حسینی شبکه پنج
۱۳۹۰ شیدایی محمدمهدی عسگرپور شبکه سه
۱۳۸۹ نون و ریحون فرزاد مؤتمن شبکه پنج
۱۳۸۹ غریبه‌ها یزدان فتوحی شبکه سه
۱۳۸۷ ترانه مادری حسین سهیلی‌زاده شبکه سه
۱۳۸۷ همه بچه‌های من مرضیه برومند شبکه یک
۱۳۸۶ هویت مهدی ودادی شبکه سه
۱۳۸۵ کتاب‌فروشی هدهد مرضیه برومند شبکه سه
۱۳۸۴ راه شب داریوش فرهنگ شبکه سه
۱۳۸۴ بوی گل‌های وحشی حسینعلی لیالستانی شبکه دو
۱۳۸۲–۸۵ در چشم باد مسعود جعفری جوزانی شبکه دو

دربارهٔ زندگی شخصی گلاره عباسی

در بخش خصوصی، عباسی همواره کوشیده حریم زندگی شخصی را حفظ کند و تنها اطلاعات حداقلی را در اختیار رسانه‌ها بگذارد؛ از جمله ازدواج در سال ۱۳۹۴ با ادیب راد و اشاره‌های کلی دربارهٔ چگونگی آشنایی. در کنار خانواده، آنچه بیش از هر چیز از سبک زندگی او به بیرون راه پیدا کرده، علاقه و تعهد اجتماعی است: او در سال ۱۳۹۸/۲۰۱۹ گروه «سوینا؛ سینمای ویژه نابینایان» را بنیان گذاشت؛ پروژه‌ای که هدفش توضیح‌دار کردن فیلم‌ها و سریال‌ها برای نابینایان و کم‌بینایان است و هم‌اکنون با همکاری پلتفرم‌ها و مراکز فرهنگی، نسخه‌های توضیح‌دار از آثار شاخص را منتشر می‌کند و حتی به پوشش زندهٔ رویدادها و برنامه‌های رادیویی/پادکستی هم رسیده است. عباسی در گفت‌وگوها تأکید کرده که این ایده از تماشای جمعی یک فیلم کلاسیک با دوستان نابینا جرقه خورد و سپس با مشارکت گستردهٔ هنرمندان، به نهادی پایدار بدل شد. این وجه اجتماعی از زندگی او، تصویر بازیگر–کنشگر را پررنگ کرده: هنرمندی که فراتر از صحنه و دوربین، دسترس‌پذیری فرهنگی را پی می‌گیرد و کوشیده صدای گروهی از مخاطبان را که کمتر دیده می‌شوند به بدنهٔ اصلی سینما وصل کند. در مجموع، دربارهٔ زندگی شخصی گلاره عباسی چیزهایی که به‌طور رسمی و عمومی اعلام شده محدود است و خود او هم ترجیح می‌دهد توازن کار/زندگی را با محتاط‌بودن در انتشار اطلاعات خصوصی حفظ کند. 

«شهرزاد» تا «آکتور»؛ دو نقش پرجست‌وجو و اثرگذار

برای بسیاری از مخاطبان، نخستین مواجههٔ جدی با عباسی در «شهرزاد» بود؛ جایی که او «اکرم» را بازی کرد: شخصیتی لایه‌دار با نوسان‌های عاطفی و اخلاقی که در کشمکش‌های خانوادگی و قدرت گرفتار است. گفت‌وگوهای او دربارهٔ این نقش نشان می‌دهد که عباسی برای پرهیز از کلیشهٔ «ضدقهرمان تک‌بعدی» تلاش کرده و با ظریف‌کاری‌های بیان و نگاه، پیچیدگی اکرم را تقویت کرده است. از سوی دیگر، حضور در «آکتور»—سریالی معاصر با زبان بصری و روایی تازه—عباسی را در کنار بازیگران نسل‌های مختلف قرار داد و انعطاف‌پذیری سبکی او را نشان داد: توانایی در جابه‌جایی میان درام تاریخی/رمانتیک («شهرزاد») و درام معاصرِ پرفرازونشیب («آکتور»). نکتهٔ مشترک در هر دو تجربه، تمرکز بر جزئیات رفتاری (ری‌اکشن‌های کوتاه، مکث‌ها، و حتی شیوهٔ نگاه‌کردن) است؛ جایی که عباسی از داشته‌های تئاتری‌اش خوب استفاده می‌کند. استقبال مخاطبان و رسانه‌ها از این دو پروژه باعث شده عبارت‌هایی مثل «نقش اکرم در شهرزاد» و «حضور گلاره عباسی در آکتور» از پر‌جست‌وجوترین کلیدواژه‌ها دربارهٔ او باشند.

سوینا؛ ایده‌ای که به نهاد تبدیل شد

عباسی در فروردین ۱۳۹۸ گروه سوینا (سینمای ویژه نابینایان) را راه‌اندازی کرد؛ مجموعه‌ای که با همیاری فیلم‌سازان و بازیگران، نسخه‌های توضیح‌دار (Audio Description) از فیلم‌ها و سریال‌ها را تولید و منتشر می‌کند. سوینا تنها به انتشار نسخه‌های توضیح‌دار بسنده نکرده و به اکران‌های ویژه با حضور نابینایان و کم‌بینایان، پادکست‌ها و برنامه‌های رادیویی و نیز پوشش زندهٔ رویدادهای فرهنگی وارد شده است. همکاری با پلتفرم‌های نمایش آنلاین و جشنواره‌های داخلی هم باعث شد دایرهٔ مخاطبان این نسخه‌ها گسترده‌تر شود. عباسی در گفت‌وگوهای رسانه‌ای توضیح داده که ایده، پس از یک تجربهٔ جمعیِ تماشای فیلم با دوستان نابینا شکل گرفت و با استقبال جامعهٔ هدف، به برنامه‌ای بلندمدت تبدیل شد. امروز، در تارنمای رسمی سوینا و صفحات رسمی مرتبط، فهرستی از آثار توضیح‌دار (از فیلم‌های کودک و نوجوان تا آثار تاریخ معاصر) در دسترس است و گزارش فعالیت‌ها، نشان می‌دهد که سوینا از یک ابتکار فردی به یک گروه سازمان‌یافته بدل شده است. در چنین بستری، نام گلاره عباسی برای بسیاری از مخاطبان، هم‌زمان با «بازیگر» و «مدافع دسترس‌پذیری فرهنگی» تداعی می‌شود. 

جوایز و افتخارات گلاره عباسی

در کارنامهٔ عباسی، دو نقطهٔ درخشان به‌صورت مستند و قابل‌ارجاع ثبت شده است: نخست، سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل زن از سی‌ونهمین جشنوارهٔ فیلم فجر برای بازی در فیلم «ابلق» (نرگس آبیار) در سال ۱۳۹۹/۲۰۲۱؛ جایزه‌ای که رسانه‌های رسمی و فهرست‌های جشنواره‌ای آن را گزارش کرده‌اند. دوم، جایزهٔ بهترین بازیگر زن از جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم‌های ملی و قومی «اسب نقره‌ای/آکبوزات» در روسیه (۲۰۱۴) برای فیلم «اشیا از آنچه در آینه می‌بینید به شما نزدیک‌ترند»؛ این دستاورد نیز در خبرگزاری‌های رسمی داخلی و منابع بین‌المللی بازتاب یافته است. افزون بر این‌ها، منابع دانشنامه‌ای خارجی از جایزهٔ بهترین بازیگر در جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم‌های زنان فرانسه (کریتی) برای عباسی یاد کرده‌اند؛ هرچند دربارهٔ جزئیات دقیق سال و اثر، اختلافاتی میان منابع وجود دارد و بهتر است با احتیاط منبع‌محور نقل شود. به‌طور کلی، مجموعهٔ نامزدی‌ها و جوایز، نشان می‌دهد که مسیر عباسی از بازیگر تلویزیونی شناخته‌شده به بازیگر سینمایی تحسین‌شده ارتقا یافته و انتخاب‌هایش در آثار اجتماعی، تحسین منتقدان و اقبال جشنواره‌ای را هم‌زمان جلب کرده است. 


جمع‌بندی 

بیوگرافی گلاره عباسی روایتی است از هنرمندی که در تهران به دنیا آمد، در دانشکدهٔ هنر و معماری تحصیل کرد، در کارگاه آزاد بازیگری مهارت آموخت و از اوایل دههٔ ۱۳۸۰ وارد صحنهٔ حرفه‌ای شد. امروز که سن گلاره عباسی به ۴۲ سال رسیده، مسیرش نشان می‌دهد چگونه با صبر و استمرار از تئاتر و تلویزیون به سینما و سپس به فعالیت‌های اجتماعی گسترده‌تر رسیده است. سال شروع بازیگری گلاره عباسی را باید از ۱۳۸۲ دانست؛ در ادامه «شیدایی» او را در قاب تلویزیون برجسته کرد و «شهرزاد» با نقش اکرم جایگاهش را نزد مخاطب تثبیت کرد. در دههٔ ۱۴۰۰، حضور در «آکتور» و کسب سیمرغ بلورین نقش مکمل زن، نشان داد که عباسی همچنان در اوج انتخاب‌های هوشمندانه حرکت می‌کند.

دربارهٔ قد گلاره عباسی، عدد ۱۶۶ سانتی‌متر در منابع رسانه‌ای تکرار شده اما چون مرجع رسمی ندارد، با احتیاط نقل می‌شود. در بخش خصوصی، همسر گلاره عباسی، ادیب راد است و سال ۱۳۹۴ سال ازدواج آن‌هاست؛ جزئیاتی که خود هنرمند با رویکرد حفظ حریم شخصی، محدود بیان کرده است. در کنار بازیگری، عباسی با راه‌اندازی سوینا؛ سینمای ویژه نابینایان، تصویر بازیگر–کنشگر را برای خود ساخته و نشان داده دغدغهٔ دسترس‌پذیری فرهنگی دارد.

در یک نگاه، تحصیلات گلاره عباسی در حوزهٔ هنر/تئاتر، محل تولد گلاره عباسی (تهران)، سال شروع بازیگری گلاره عباسی (اوایل ۱۳۸۰)، همسر گلاره عباسی (ادیب راد)، سن گلاره عباسی (۴۲ سال)، و حتی قد گلاره عباسی (به نقل از رسانه‌ها: ۱۶۶ سانتی‌متر) کنار هم، تصویری دقیق از کارنامه و زندگی او می‌سازد. اگر مخاطب به دنبال بازیگری است که میان نقش‌آفرینی‌های پرجزئیات و مسئولیت اجتماعی تعادل برقرار کرده، گلاره عباسی یکی از نمونه‌های روشن این مسیر است.

این مطلب را به اشتراک بگذارید

بیوگرافی های دیگر

آخرین مطالب سایت میتراکانا

دیدگاه ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
برای ادامه، شما باید با قوانین موافقت کنید

0
سبد خرید شما
سبد خرید خالیخرید