هابیت‌ها نژاد کوچکی بودند که معمولاً در زیرزمین زندگی می‌کردند و گمان می‌رفت که به انسانها مربوط می‌شدند. هابیت ها به سه نوع قابل توصیف هستند، هارفوت، فالوهید و استور، که تمامی اینها از منطقه ای در شرق شایر، به خصوص زاویه بین دو رودخانه، سرچشمه گرفته اند و در زمان های گوناگون به شایر مهاجرت می‌کنند. تالکین یک تاریخ تخیلی با سه نوع هابیت، با خصوصیات فیزیکی و خلقیات متفاوت ابداع کرد: هارفوت، فالوهید و استورهارفوت یکی از سه نژاد هابیت هستند. هارفوت‌ها رایج ترین و معمولی ترین نوع شناخته می‌شدند.

پیشنهاد خرید

خرید و دانلود کتاب هابیت

تومان 99,000تومان 99,000خرید و مطالعه

مشخصات نژاد هابیت ها یا هارفوت ها

آن‌ها کوتاه‌تر و کوچک‌تر از نژادهای دیگر بودند، پوستشان قهوه‌ای‌تر بود، ریش نداشتند و هیچ کفشی نمی‌پوشیدند. آنها علاقه ای به ارتفاعات و دامنه‌های تپه‌ای داشتند و در چاله‌هایی سکونت داشتند که به آن اسمیال (سوراخ‌های هابیتی بودند که در تپه‌ها و تپه‌های خاکی تونل زده بودند) می‌گفتند، عادتی که مدت‌ها آن را حفظ کردند. آنها عادت کرده بودند بیشتر در یک مکان ساکن شوند. آنها همچنین روابط بسیار دوستانه ای با دورف ها داشتند که از طریق High Pass در جاده‌ی شمال-جنوب (جاده‌ای باستانی بین پادشاهی شمال و جنوب) سفر می‌کردند.

مشخصات هابیت ها
مشخصات هابیت ها

تاریخچه هابیت ها یا هارفوت ها

در اولین تاریخ شناخته شده خود، هارفوت ها در دامنه های پایینی کوه های مه آلود در دره های آندوین، در منطقه ای که تقریباً به رودخانه گلادن (رودخانه گلهای طلایی) در جنوب و منطقه جنگلی کوچک محدود می‌شد، ساکن بودند که بعدها به سمت شمال ایگلز ایری (خانه عقاب‌ها بود که در سمت شرقی کوه‌های مه‌آلود قرار داشت) در نزدیکی گذرگاه بالا بود. آنها اولین افرادی بودند که به سمت غرب به اریادور مهاجرت کردند و بدین ترتیب روزهای سرگردان مردم هابیت شروع شد. آنها برای نخستین بار در سوابق آرنوری در حدود عصر سوم ۱۰۵۰ ثبت شدند و نام (هافلینگها “نام دیگری برای علف چپق”) پریانات (نام الفی هابیت‌ها) برای اولین بار از طریق دونداین (پادشاه برین آرنور و گوندور) از آرنور برای آنها به کار رفت.

آنها برای مدت طولانی تمایل به سکونت داشتند و دهکده‌های متعددی تأسیس کردند تا ودرتاپ (بلندترین تپه‌ی سلسله‌ی ودر هیلز) در حالی که در همان زمان خویشاوندان آنها هنوز در Vales بودند. در دهه ۱۳۰۰ عصر سوم، آنها به بری (شهری قدیمی در اریادور) رسیدند، که تا مدتها غربی ترین روستای هابیت ها شناخته می‌شد. هارفوت‌ها بین عصر سوم ۱۱۵۰ و عصر سوم ۱۳۰۰ از طریق فالوهیدها (تبار شمالی هابیت‌ها) به هم ملحق شدند. هارفوت‌ها فالوهیدها، نژادی جسورتر را به عنوان رهبر خود برگزیدند. زمانی که شایر (شایر منطقه‌ای در اریادور بود که هابیت ها در آن سکونت داشتند) در عصر سوم ۱۶۰۱ مستعمره شد، اکثر مردم آن هارفوت بودند.

تاریخچه هابیت ها
تاریخچه هابیت ها

قبایل و خانواده‌های هابیت ها یا هارفوت ها

هابیت‌ ها عموماً تک‌همسر و به عنوان “پدر خطی” شناخته می‌شدند (نام‌های خانوادگی به خط انسانها می‌رسیدند) و به طور معمول سرپرست خانواده بزرگ‌ترین مرد بود، ولی همسرش موقعیتی برابر اما جداگانه داشت. در خانواده‌های قدرتمند مانند توک‌ها (از قبیله برجسته هابیت‌ها در شایر بودند که ثروتمند تلقی می‌شدند و برای قرن‌ها منصب تاین را بر عهده داشتند) رئیس خانواده‌ای که ما آن را طایفه می‌نامیم، بزرگ‌ترین مرد از مستقیم‌ترین تبار شناخته می شد. اگر پادشاه ابتدا بمیرد، ریاست قبیله او توسط همسرش و تنها پس از مرگ او به پسرشان می‌رسد. سران و رهبران قبایل آنها معمولاً از نوع فالوهید بودند، چراکه آنها طبیعتاً ماجراجوتر به نظر می رسیدند. رسم در خانواده‌های “کوچکتر” این بود که وقتی رئیس وارث مردی نداشت، ریاست به پسر بزرگ دختر می‌رسید. در چنین مواردی، وارث نام خانواده مادر خود را می‌برد، در حالی که نام خانوادگی پدر را در مرتبه دوم حفظ می‌کرد. این مورد در خصوص اتو ساکویل بگینز (وارث کج خلق بیلبو) صدق می‌کرد که توسط مادرش کاملیا سکویل (یکی از زن عموهای بیلیو بگینز) ریاست ساکویل ها را کسب کرد.

قبایل و خانواده های هابیت ها
قبایل و خانواده های هابیت ها

هدیه دادن هابیت ها یا هارفوت ها

هابیت ها عموماً هدایایی را به عنوان نوعی “پرداخت” برای خدمات و همچنین شکرگزاری برای محبت و دوستی رد و بدل می‌کردند. بر اساس یک رسم قدیمی، یک نوزاد هابیت، اندکی پس از تولد و اعلام نام، به نشانه پذیرش آن در خانواده، از طریق سرپرست خانواده هدیه داده می‌شد (در موارد نادر فرزندخواندگی، والدین هدایایی می‌دادند. به فرزند جدیدشان). سپس هدایا وسیله‌ای برای تشخیص عضویت در خانواده شد. در سومین سالگرد تولد خود، یک کودک هابیت به والدین خود هدایایی داد، که معمولاً چیزی بود که شخصاً پیدا شده یا تولید شده است (ساخته یا رشد کرده است). این ممکن است به سایر سنین و خویشاوندان نیز تعمیم داده شده باشد که در نتیجه جشن گیرنده هم هدیه می‌گیرد و هم هدیه می‌دهد. تولدها اهمیت اجتماعی قابل توجهی داشت و آداب و رسوم با آداب نسبتاً سختگیرانه تنظیم می‌شد که معمولاً به تشریفات کاهش می‌یافت.

این مطلب را به اشتراک بگذارید

2,337 تعداد بازدید

دیدگاه ها

برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.
0
    0
    سبد خرید شما
    سبد خرید خالیخرید